دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٦٣ - ٢/ ٩ فراگيرى ظلم و ستم

جدا شويد و جز اندكى از شما نمى‌ماند». سپس «الف، لام، ميم. آيا مردم پنداشتند كه اين كه بگويند: ايمان آورديم، رها مى‌شوند و آزموده نمى‌شوند؟» را خواند.

آن گاه فرمود: «از نشانه‌هاى فَرَج، حادثه ميان دو مسجد است و فلان كس، از فرزندان فلان كس، پانزده تن از بزرگان عرب را مى‌كشد».[١]

ر. ك:

ج ٨ ص ٢٦١ ح ١٥٧١

و ص ٢٩٧ ح ١٦٠٢.

٢/ ٩ فراگيرى ظلم و ستم‌

١٣٢٣. المستدرك على الصحيحين‌- با سندش به نقل از ابوسعيد خُدرى-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

«در آخر الزمان، بلايى شديد از سوى حاكمشان بر امّتم نازل مى‌شود كه بلايى سخت‌تر از آن شنيده نشده است، تا آن جا كه زمين وسيع، بر آنان تنگ و زمين، چنان از ظلم و ستم پر مى‌شود كه مؤمن پناهگاهى براى رهايى از ستم نمى‌يابد. پس خداوند، مردى از خاندانم را بر مى‌انگيزد و او زمين را از عدل و داد پر مى‌كند، همان گونه كه از ظلم و ستم پر شده است، ساكن آسمان و ساكن زمين، [هر دو] از او راضى مى‌شوند و زمين، هيچ بذرى را در درون خود نگاه نمى‌دارد، جز آن كه آن را مى‌روياند و آسمان، هيچ قطره‌اى از بارانش را نمى‌گذارد، جز آن كه آن را بر ايشان به روانى فرو مى‌ريزد. او ميان مردمان، هفت يا هشت يا نُه سال زندگى مى‌كند، به گونه‌اى كه زندگان، آرزوى زنده شدن مردگان را مى‌كنند [تا آنها نيز

[١]. الإرشاد: ج ٢ ص ٣٧٥، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٢٥١، الخرائج و الجرائح: ج ٣ ص ١١٦٩( در اين منبع، بخش پايانى حديث آمده است).