دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٤٥ - ٢/ ٦ اختلاف درونى شيعه

٢/ ٦ اختلاف درونىِ شيعه‌

١٣٠٢. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از عبد الكريم-: نزد امام صادق عليه السلام از قائم عليه السلام ياد شد.

فرمود: «كِى چنين مى‌شود، در حالى كه روزگار، هنوز نچرخيده، تا اين كه گفته شود:

او مرده يا هلاك شده و معلوم نيست به كجا رفته است».

گفتم: مقصود از چرخش روزگار چيست؟

فرمود: «اختلاف درونىِ شيعه».[١]

١٣٠٣. الكافى‌- با سندش به نقل از ابان بن تغلب-: امام صادق عليه السلام فرمود: «تو چگونه هستى، هنگامى كه [اهل‌] دو مسجد به هم حمله مى‌كنند و دانش، فرو كشيده مى‌شود، همان گونه كه مار در سوراخش فرو مى‌رود. شيعيان با هم اختلاف مى‌يابند و برخى، برخى ديگر را دروغگو مى‌خوانند و به صورت هم آب دهان مى‌اندازند».

گفتم: فدايت شوم! در اين روزگار، خيرى نيست.

امام عليه السلام سه بار به من فرمود: «همه خير، در اين روزگار پديدار مى‌شود».[٢]

١٣٠٤. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابان بن تغلب-: امام صادق عليه السلام فرمود: «شما چگونه هستيد هنگامى كه ميان [اهل‌] دو مسجد درگيرى‌[٣] پيش مى‌آيد و علم در آن فرو كشيده مى‌شود، آن گونه كه مار در لانه خود، فرو مى‌رود و شيعيان در درون خود، اختلاف مى‌كنند و يكديگر را دروغگو مى‌نامند و به صورت هم آب دهان مى‌اندازند؟».

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ١٥٧ ح ٢٠، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٢٧ ح ٩١.

[٢]. الكافى: ج ١ ص ٣٤٠ ح ١٧، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٣٤.

[٣]. در متن عربى،« السبطة» است كه به قرينه حديث قبلى و سياق متن، آن را مصحّف« البطشة( درگيرى و حمله‌به يكديگر)» دانسته و ترجمه كرده‌ايم. گفتنى است« السبط» نيز مى‌تواند درست باشد؛ زيرا در حديثى مرتبط با همين موضوع، ذكر و تفسير نيز شده است( م).