نمى‌دارد و با او ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌]، بيعت مى‌كنند و لشكرى از شاميان به سوى او روانه مى‌شوند؛ امّا چون به بيدا مى‌رسند، در زمين فرو مى‌روند.

هنگامى كه اين خبر به مردم مى‌رسد، نيكان شام و گروهى از مردم عراق نزد او مى‌آيند و با وى بيعت مى‌كنند و مردى از قريش- كه خويشان مادرى‌اش، از قبيله كلب هستند-، بر مى‌خيزد و او لشكرى به سوى ايشان روانه مى‌كند، كه آنان لشكر او را شكست مى‌دهند و بر آنها چيره مى‌شوند و [مهدى عليه السلام‌] غنيمتشان را ميان مردم قسمت مى‌كند و با سنّت پيامبرشان ميان آنها رفتار مى‌كند و اسلام را در [تمام‌] سرزمين‌ها استوار مى‌سازد و هفت سال فرمان‌روايى مى‌كند».[١]

١١٤٩. المستدرك على الصحيحين‌- با سندش به نقل از ابن مسعود-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله به ما فرمود:

«شما را از هفت فتنه پس از خودم بر حذر مى‌دارم: فتنه‌اى كه از مدينه مى‌آيد، فتنه‌اى كه در مكّه به پا مى‌شود، فتنه‌اى كه از يمن مى‌آيد، فتنه‌اى كه از شام مى‌آيد، فتنه‌اى كه از مشرق مى‌آيد، فتنه‌اى كه از مغرب مى‌آيد و فتنه‌اى از دل شام كه همان [خروج‌] سفيانى است».[٢]

١١٥٠. المستدرك على الصحيحين‌- با سندش به نقل از ابوهريره-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:

«مردى به نام سفيانى، از دل دمشق خروج مى‌كند كه عموم پيروانش از قبيله كلب هستند و چنان كشتارى به راه مى‌اندازد كه حتّى شكم زنان را مى‌درد و كودكان را مى‌كشد و قبيله قيس با او رويارو مى‌شوند؛ ولى ياراى مقاومت ندارند و وى آنها را هم مى‌كشد و به هيچ كس رحم نمى‌كند. مردى از خاندانم در مدينه خروج مى‌كند

[١]. صحيح ابن حبّان: ج ١٥ ص ١٥٨ ح ٦٧٥٧، المعجم الكبير: ج ٢٣ ص ٣٩٠ ح ٩٣١، مسند أبى يعلى: ج ٦ ص ٢٥٩ ح ٦٩٠٤؛ العمدة: ص ٤٣٣ ح ٩١١، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٨٨. نيز، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٨ ص ٢٥٧( برخى از اهل عراق، شام ومصر).

[٢]. المستدرك على الصحيحين: ج ٤ ص ٥١٥ ح ٨٤٤٧، الفتن: ج ١ ص ٥٥ ح ٨٧، كنز العمّال: ج ١١ ص ١١٦ ح ٣٠٨٤٠.