دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٧ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

نمى‌دهد و اين هنگام، منتظر فَرَج باشيد».[١]

١٤٠٠. مختصر إثبات الرجعة- با سندش به نقل از محمّد بن مسلم-: مردى از امام صادق عليه السلام پرسيد: قائم شما، كِى ظهور مى‌كند؟

فرمود: «هنگامى كه گم‌راهى، فراوان و رهيابى، اندك شود و ستم و تباهى، فراوان و شايستگى و استوارى، اندك گردد و مردان، به مردان و زنان، به زنان اكتفا كنند و فقيهان به دنيا و بيشتر مردم به شعرها و شاعران تمايل بيابند و گروهى از بدعت‌گذاران، مسخ شوند، تا آن جا كه به شكل ميمون و خوك در آيند و سفيانى كشته شود و آن گاه دجّال، خروج كند و در فريبكارى و گم‌راهى بكوشد و اين هنگام و در شب بيست و سوم ماه رمضان، به نام قائم عليه السلام ندا مى‌شود و در روز عاشورا قيام مى‌كند و گويى به او مى‌نگرم كه ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] ايستاده است و جبرئيل، پيش رويش ندا مى‌دهد:" بيعت، از آنِ خداوند است" و شيعيانش به او روى مى‌آورند».[٢]

١٤٠١. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «بى‌ترديد، پيش از [قيام‌] قائم، سالى است كه مردم در آن گرسنه مى‌مانند و ترس شديدى آنها را فرا مى‌گيرد؛ ترس از كشتار، كاستى در دارايى‌ها، جان‌ها و محصولات كه اين در كتاب خدا، به روشنى بيان شده است». سپس اين آيه را تلاوت نمود: «و شما را با چيزى از ترس، گرسنگى، كاستى از دارايى‌ها، جان‌ها و محصولات مى‌آزماييم و شكيبايان را بشارت بده».[٣]

[١]. كمال الدين: ص ٣٤٢ ح ٢٤( با اسناد سه‌گانه كه اوّلى آن، معتبر است)، الغيبة، نعمانى: ص ١٦٦ ح ٦( با اسناد سه‌گانه كه يكى از آنها معتبر است)، الكافى: ج ١ ص ٣٣٧ ح ٥، إعلام الورى‌: ج ٢ ص ٢٣٧، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٤٦ ح ٧٠.

[٢]. مختصر إثبات الرجعة: ص ٥٥ ح ٢٠( با سند صحيح، اگر اصل كتاب ثابت باشد).

[٣]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٥٠ ح ٦، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٢٨ ح ٩٣