دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٠١ - الف - اشتباه شدن دو ندا

اين هنگام است كه شيعيان على عليه السلام از سوى دشمنان او دشنام داده مى‌شوند و بدكاران و تبهكاران با زبان‌آورى بر آنان چيره مى‌شوند تا آن گاه كه امّت، حيران و سرگردان شوند و فراوان بگويند: حجّت، هلاك شده و امامت، از ميان رفته است. به خداى على، سوگند، حجّتِ امّت بر سرشان ايستاده است و در راه‌هايشان گام مى‌نهد و به خانه‌ها و كاخ‌هايشان وارد مى‌شود و در شرق و غرب اين زمين مى‌چرخد، گفته‌ها را مى‌شنود و بر مردم سلام مى‌دهد. مى‌بيند؛ ولى ديده نمى‌شود، تا وقتش فرا رسد و وعده [خداوند] و نداى ندادهنده از آسمان محقّق شود، كه صدا مى‌زند: هان! روز شادى فرزندان و پيروان على است».[١]

١٢٦٢. كنز العمّال: امام على عليه السلام فرمود: «هنگامى كه منادى آسمانى ندا دهد:" حق در خاندان محمّد است"، زمانى است كه [نام‌] مهدى بر سر زبان مردم مى‌افتد و مشتاقش مى‌شوند و به چيز ديگرى نمى‌انديشند».[٢]

١/ ٥- ٦ نداى شيطانى، پس از نداى آسمانى‌

الف- اشتباه شدن دو ندا

١٢٦٣. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از زرارة بن اعين-: به امام صادق عليه السلام گفتم: خدا به سامانت بدارد! در شگفتم و در عجبم از قائم كه چگونه، با او مى‌جنگند با اين همه‌

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ١٤٢- ١٤٣ ح ٣، بحار الأنوار: ج ٢٨ ص ٧٠ ح ٣١. نيز، براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٥ ص ٣٨٥ ح ٩٧٧.

[٢]. كنز العمّال: ج ١٤ ص ٥٨٨ ح ٣٩٦٦٥( به نقل از نعيم وابن المنادى در الملاحم). نيز، ر. ك: همين دانش‌نامه: ج ٧ ص ٢٠٩ ح ١٢٧٠.