دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦٧ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

صالح از سمرقند[١] خروج مى‌كند و پس از آن، سفيانى ملعون- كه از نسل عُتبة بن ابى سفيان است-، از وادى يابس (بيابان خشك) خروج مى‌كند و چون سفيانى ظهور مى‌كند، مهدى پنهان مى‌شود و پس از آن، خروج مى‌كند».[٢]

١٣٨٩. بحار الأنوار- به نقل از سرور أهل الايمان با سندش به نقل از جابر-: امام صادق عليه السلام‌[٣] فرمود: «به زمين بچسب و دست و پا مزن تا نشانه‌هايى را كه برايت مى‌گويم، دريابى و نمى‌بينم كه تو آنها را دريابى: اختلاف ميان بندگان خدا، نداى منادى آسمانى، فرو رفتن به زمين در روستايى از روستاهاى شام در منطقه جابيه، فرود آمدن تُركان به جزيره، فرود آمدن روميان به رمله، و اختلاف فراوان در آن هنگام در هر سرزمين تا اين كه شام، ويران شود و سبب آن، گرد آمدن سه پرچم در آن است:

پرچم اصهب،[٤] پرچم ابقع‌[٥] و پرچم سفيانى».[٦]

١٣٩٠. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از جابر بن يزيد جعفى-: امام باقر عليه السلام فرمود: «اى جابر! به زمين بچسب و حركت مكن تا نشانه‌هايى را كه برايت ذكر مى‌كنم، ببينى،

[١]. سمرقند، در آسياى ميانه و يكى از استان‌هاى فعلى كشور ازبكستان است.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ٤٤٣ ح ٤٣٧، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢١٣ ح ٦٥.

[٣]. به نظر مى‌رسد اين حديث به خاطر راوى آن، از امام باقر عليه السلام است، چنان كه در نسخه ديگر از سرور أهل‌الإيمان، اين گونه آمده است. همچنين از جهت مضمون نيز همانند حديث قبل از آن در بحار الأنوار است. بنا بر اين، احتمال قوى داده مى‌شود كه با حديث قبلى يكى بوده و از امام باقر عليه السلام باشد.

[٤]. اصهب، يعنى سرخ و سفيد و بور و احتمالًا در اين جا مقصود، فردى از تبار روميان است كه بور و سرخ و سفيد است.

[٥]. ابقع، يعنى دورنگ، مانند زاغ سياه و سفيد و احتمالًا اين جا مقصود مردى است كه پيسى گرفته است. ظاهر سياق حديث، اين است كه اصهب و ابقع نام دو تن باشند مثل سفيانى.

[٦]. بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٦٩ ح ١٥٩( به نقل از سرور أهل الإيمان: ص ١٢٩ ح ١).