دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠١ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

خيبر به على بن ابى طالب عليه السلام سپرد و خداوند متعال، فتح را بر دستان او جارى كرد و او را روز غديرخُم ايستاند و به مردم اعلام كرد كه او مولاى هر مرد و زن مسلمان است و به او فرمود: «... از كينه‌هاى نهفته در سينه كسانى كه آن را جز پس از مرگم آشكار نمى‌كنند، بپرهيز. آنان را خدا و لعنت كنندگان، لعنت مى‌كنند».

پيامبر صلى الله عليه و آله سپس گريست. گفته شد: اى پيامبر خدا! گريه‌تان از چيست؟

فرمود: «جبرئيل به من خبر داد كه آنان به على ستم مى‌كنند و حقّش را از او باز مى‌دارند و با او مى‌جنگند و فرزندانش را مى‌كشند و پس از او به آنها ظلم مى‌كنند. و جبرئيل از سوى خداوند عز و جل به من خبر داد كه آن ظلم به هنگام قيام قائم ايشان، از ميان مى‌رود و كلمه‌شان بالا مى‌گيرد و امّت بر محبّت آنان اتّفاق مى‌كنند و دشمنان آنها اندك مى‌شوند و كسى كه آنان را خوش ندارد، خوار مى‌شود و ستايشگران آنها، فراوان مى‌شوند و اين، در روزگارى است كه سرزمين‌ها دگرگون شده و بندگان، ناتوان و از فَرَج، نااميد گشته‌اند و اين هنگام، قائم، ميان آنان پديدار مى‌شود».

پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «نام او، مانند نام من، و نام پدر او، مانند نام پدر من‌[١] است. او از فرزندان دخترم فاطمه است. خداوند، حق را با او [و يارانش‌] آشكار و باطل را با شمشيرهاى آنان فرو مى‌نشاند و مردم از سر رغبت به ايشان و هراس از آنان، پيروى‌شان مى‌كنند».

گريه پيامبر خدا صلى الله عليه و آله آرام گرفت و فرمود: «اى مردم! به فَرَج، بشارت دهيد، كه وعده خدا تخلّف‌ناپذير است و قضاى الهى باز نمى‌گردد و او حكيم و آگاه است و

[١]. عبارت« و نام پدر او، مانند نام پدر من است» در منابع ديگر نيست و نمى‌توان آن را صحيح دانست. براى‌توضيح بيشتر، ر. ك: ج ٢ ص ٢٨٦( نقدى بر گزارشى در باره نام پدر امام مهدى عليه السلام).