و من، [امام‌] بر جاى مانده از [نسل‌] آدم، ذخيره از [نسل‌] نوح، برگزيده از [نسل‌] ابراهيم و گزيده [نسل‌] محمّد- كه خداوند بر همه آنان درود فرستد- هستم. هان! هر كس با من در باره كتاب خدا احتجاج كند، من سزاوارترينِ مردم به كتاب خدا هستم. هشيار باشيد كه هر كس با من در باره سنّت پيامبر خدا احتجاج كند، من سزاوارترينِ مردم به سنّت پيامبر خدا هستم. امروز، هر كس را كه سخن مرا مى‌شنود و در اين جا حاضر است، به خدا سوگند مى‌دهم كه پيامم را به غايبان برساند، و به حقّ خداوند و نيز حقّ پيامبرش و به حقّ خودم- كه بر شما حقّ خويشاوندى با پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را دارم-، از شما مى‌خواهم كه ما را يارى دهيد و ما را در برابر كسانى كه به ما ستم مى‌كنند، حمايت كنيد؛ چرا كه ما را هراسان كرده و به ما ستم نموده‌اند و از شهر و ديار و فرزندانمان رانده‌اند و بر ما ظلم شده و از حقّمان باز داشته‌ايم و اهل باطل بر ما دروغ بسته‌اند، پس خدا را، خدا را در حقّ ما! ما را وا نگذاريد و ما را يارى دهيد تا خداوند متعال، يارى‌تان دهد».

امام باقر عليه السلام فرمود: «خداوند، يارانش را كه سيصد و سيزده مرد هستند، به گِرد او فراهم مى‌آورد، بى آن كه قرارى با هم گذاشته باشند؛ بلكه آنها را مانند ابرهاى پاييزى از هر سو گرد مى‌آورد و آن- اى جابر-، همان آيه‌اى است كه خداوند در كتابش ذكر كرده است:

«هر كجا باشيد، خداوند، همه شما را مى‌آورد، خداوند بر هر كارى تواناست». آن گاه با او ميان ركن [حجر الأسود] و مقام [ابراهيم‌] بيعت مى‌كنند و با او عهدى از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله است كه از پدران به پسران تا به او ارث رسيده است، و- اى جابر- قائم، مردى از نسل حسين عليه السلام است كه خداوند، كارش را در يك شب برايش به‌سامان مى‌كند. پس هر چه از اين امور بر مردم مشكل بنمايد،- اى جابر- [اثباتِ‌] اين كه او از نسل پيامبر خداست و نيز وراثت او از عالمان، عالمى از پى عالمى، براى آنها مشكل نخواهد بود، و اگر همه اينها برايشان مشكل بنمايد، [شنيدنِ‌] صداى آسمانى بر آنان مشكل نخواهد بود، هنگامى‌