دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٨٧ - ٢/ ١٢ مرگ عبد الله(خليفه)

١٣٤٤. قرب الإسناد- با سندش به نقل از بزنطى-: امام رضا عليه السلام فرمود: «پيش از اين امر (قيام)، كشتارى بُيوح است».

گفتم: «بيوح» يعنى چه؟

فرمود: «هميشگى و پيوسته».[١]

٢/ ١٢ مرگِ عبد اللَّه (خليفه)

١٣٤٥. الغيبة، طوسى- با سندش به نقل از ابو بصير-: شنيدم كه امام صادق عليه السلام مى‌فرمايد: «هر كس مرگ عبد اللَّه را برايم ضمانت كند، [قيام‌] قائم را برايش ضمانت مى‌كنم». سپس فرمود: «هنگامى كه عبد اللَّه بميرد، مردم، پس از او بر كسى اتّفاق نمى‌كنند و اين وضعيت مى‌رود تا به صاحبتان برسد، إن شاء اللَّه. و فرمان‌روايى‌هاى چندساله از ميان مى‌روند و به جاى آنها، فرمان‌روايى‌هاى چندماهه و چندروزه مى‌آيند».

گفتم: اين وضعيت به درازا مى‌كشد؟

فرمود: «هرگز».[٢]

١٣٤٦. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو بصير-: امام صادق عليه السلام فرمود: «هنگامى كه مردم در عرفات وقوف كرده باشند، شخصى سوار بر شترى تندرو مى‌آيد و مرگ خليفه را به آنان خبر مى‌دهد و مرگ او، زمان فَرَج خاندان محمّد و فَرَج همه مردم است».

و فرمود: «هنگامى كه علامتى را در آسمان ديديد، آتشى بزرگ از سوى مشرق‌

[١]. قرب الإسناد: ص ٣٨٤ ح ١٣٥٣( با سند صحيح)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١٨٢ ح ٦.

[٢]. الغيبة، طوسى: ص ٤٤٧ ح ٤٤٥( با سند معتبر)، الخرائج و الجرائح: ج ٣ ص ١١٦٣( در اين منبع، بخش پايانى حديث نيامده است)، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢١٠ ح ٥٤.