دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٠٧ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

زنگيان، او را پيروى مى‌كنند[١] و قيام مردى از نسل حسين بن على و ظهور دجّال- كه از مشرق، از سيستان خروج مى‌كند-، و ظهور سفيانى".

گفتم: خداى من! پس از من، چه هنگام فتنه‌ها روى مى‌دهند؟

خداوند به من وحى نمود و مرا از بلاى بنى اميّه و فتنه فرزندان عمويم [عبّاس‌] و آنچه رخ مى‌دهد و رخدادها تا روز قيامت، باخبر كرد، و من هنگامى كه به زمين فرود آمدم، آنها را به پسرعمويم [على‌] سفارش كردم و پيام را رساندم و خدا را بر اين، مى‌ستايم، چنان كه پيامبران هم او را ستوده‌اند و چنان كه هر چيزى پيش از من او را ستوده است و نيز هر آنچه او آفريدگار آن است، تا روز قيامت».[٢]

١٣٦٧. دلائل الإمامة- با سندش به نقل از مُقاتل، از امير مؤمنان على بن ابى طالب عليه السلام-: پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود-: «اى على! ده چيز پيش از روز قيامت خواهد بود. آيا آنها را از من نمى‌جويى؟».

گفتم: چرا، اى پيامبر خدا!

فرمود: «درگيرى و كشتار اهل دو حرم (مكّه و مدينه)، پرچم‌هاى سياه، شورش سفيانى، تصرّف كوفه، فرو رفتن [سپاه‌] در بيداء، مردى از ما اهل بيت كه ميان [چاه‌] زمزم و مقام [ابراهيم‌] با او بيعت مى‌شود و گروه‌هايى از مردم عراق و نيكان شام و نجيبان مصر به سوى او ره‌سپار مى‌شوند، و شمار يمنى‌ها به اندازه مجاهدان بدر مى‌شود و [قبيله‌] بنى كلب در جنگ اعماق آنها را دنبال مى‌كنند».

گفتم: اى پيامبر خدا! بنى كلب، كيان اند؟

[١]. براى آگاهى بيشتر از اين نشانه كه علّامه مجلسى، آن را شورش زنگيان دانسته است، ر. ك: بحار الأنوار: ج ٥٤، ص ٧١( م).

[٢]. كمال الدين: ص ٢٥٠ ح ١، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٦٨ ح ١١.