دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٩ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

١٤٠٢. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو بصير-: به امام صادق عليه السلام گفتم: فدايت شوم! خروج قائم، كِى است؟

فرمود: «اى ابو محمّد! ما اهل بيت، وقت‌گذارى نمى‌كنيم و محمّد صلى الله عليه و آله فرموده است:" وقت‌گذاران، دروغ مى‌بافند". اى ابو محمّد! پيش از امر (قيام)، پنج نشانه است: نخستين آنها، بانگ [آسمانى‌] در ماه رمضان است و [سپس‌] خروج سفيانى، خروج خراسانى، كشته شدن نفْس زكيّه و به زمين فرو رفتن [لشكر سفيانى‌] در بيداء».

سپس فرمود: «اى ابو محمّد! بى‌ترديد، پيش از اين، دو طاعون روى مى‌دهد:

طاعون سفيد و طاعون سرخ».

گفتم: فدايت شوم! آن دو كدام اند؟

فرمود: «طاعون سفيد، مرگ سريع همگانى است و طاعون سرخ، شمشير و كشتار است و قائم، خروج نمى‌كند تا نامش را از دل آسمان و در شب بيست و سوم ماه رمضان، شب جمعه، ندا دهند».

گفتم: چگونه ندايش مى‌دهند؟

فرمود: «با نام خود و پدرش، به اين گونه:" به هوش باشيد كه فلانى فرزند فلانى، قائم خاندان محمّد است. به او گوش دهيد و اطاعتش كنيد" و جاندارى نيست كه آن ندا را نشنود، كه خفته را بيدار مى‌كند و به حياط خانه‌اش مى‌آورد و دوشيزه پرده‌نشين را از كنج خانه‌اش بيرون مى‌كشد، و قائم عليه السلام چون آن ندا را بشنود، خروج مى‌كند و آن ندا، بانگ جبرئيل عليه السلام است».[١]

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٨٩ ح ٦، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ١١٩ ح ٤٨.