دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٠١ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه
١٤٠٣. فلاح السائل- با سندش به نقل از عبّاد بن محمّد مدائنى-: در مدينه بر امام صادق عليه السلام وارد شدم. ايشان نماز ظهرش را خوانده و در حالى كه دستانش را رو به آسمان برده بود، چنين دعا مىنمود: ....[١]
فرمود: «آن گاه كه صاحب اختيار خلقت و امور عالم بخواهد».
گفتم: پيش از آن، علامتى دارد؟
فرمود: «آرى، علامتهاى گوناگونى دارد».
گفتم: مانند چه؟
فرمود: «خروج پرچمى از مشرق و پرچمى از مغرب و فتنهاى كه اهل بغداد را فرا مىگيرد و خروج مردى از فرزندان عمويم زيد در يمن و به غارت بردن پوشش كعبه، و البتّه خداوند، هر چه بخواهد، مىكند».[٢]
١٤٠٤. الملاحم و الفتن: روايت شده كه از امام جعفر صادق عليه السلام، ظهور قائم اهل بيت عليهم السلام را جويا شدند. آهى كشيد و فرمود: «چه دشوارىها دارد!» و گريست [و سپس فرمود:] «هنگامى كه خواجگان، زنان و سياهان (بردگان و زنگيان) در دولت، حكم برانند و جوانان و كودكان، فرمانروايى را به دست گيرند و مسجد جامع كوفه از آبادى، دور باشد و دو پل ساخته شود، آن هنگام، زوال فرمانروايى فرزندان عمويم عبّاس و ظهور قائم ما اهل بيت است».[٣]
[١]. مؤلّف فلاح السائل، اين دعا را جزو تعقيبات نماز ظهر آورده و آن را در باره امام مهدى عليه السلام دانسته است و احاديث صحيحى، بشارت پيامبر خدا صلى الله عليه و آله را به او و ظهورش در آخر الزمان، گزارش كردهاند و اين حديث نيز از جمله آنهاست( ر. ك: همين دانشنامه: ج ٦ ص ٢٣٥ ح ١٠٨٣).
[٢]. فلاح السائل: ص ٣٠٨ ح ٢٠٩، بحار الأنوار: ج ٨٦ ص ٦٢ ح ١. نيز، براى ديدن همه حديث، ر. ك: همين دانشنامه: ج ٦ ص ٢٣٥ ح ١٠٨٣.
[٣]. الملاحم و الفتن: ص ٣٦٩ ح ٥٤٢، الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٥٨.