دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٠٣ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

١٤٠٥. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از صالح بن سهل در باره سخن خداى متعال:

«پرسشگرى، از عذابى واقع شدنى پرسيد»-: امام جعفر صادق عليه السلام فرمود: «تأويل و مصداق آن، در آينده است. عذابى است كه در ثُوَيّة واقع مى‌شود و آن، آتشى است كه تا كُناسه مى‌رسد»، يعنى زباله‌دانى قبيله بنى‌اسد «و از [جايگاه قبيله‌] ثقيف نيز مى‌گذرد و [جايگاه‌] ستمى بر خاندان محمّد را باقى نمى‌نهد، جز اين كه آن جا را به آتش مى‌كشد، و اين، پيش از خروج قائم عليه السلام است».[١]

١٤٠٦. الصراط المستقيم‌- از كتاب عجائب البلدان به نقل از عمّار-: به امام صادق عليه السلام گفتم: كِى قائمِ شما قيام مى‌كند؟ فرمود: «هنگام انهدام شهر اشعرى».[٢]

١٤٠٧. الكافى‌- با سندش به نقل از طيّار-: امام صادق عليه السلام در باره سخن خداى عز و جل: «به زودى، نشانه‌هايمان را در آفاق و جان‌هايشان به ايشان نشان مى‌دهيم تا برايشان روشن شود كه او حق است» فرمود: «يعنى فرو رفتن در زمين، مسخ گشتن و پرتاب شدن».

گفتم: «تا برايشان روشن شود» چه معنايى دارد؟

فرمود: «اين را وا بگذار. آن، قيام قائم است».[٣]

١٤٠٨. الغيبة، نعمانى- با سندش به نقل از ابو سيّار مسمع-: امام صادق عليه السلام فرمود: «پيش از قيام قائم، جنب و جوش جنگ ميان [قبيله‌] قيس است».[٤]

[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٢ ح ٤٨، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٤٣ ح ١١٥.

[٢]. الصراط المستقيم: ج ٢ ص ٢٥٨.

[٣]. الكافى: ج ٨ ص ١٦٦ ح ١٨١، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٣٠٣ ح ٧١.

[٤]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٧٧ ح ٥٩، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٤٤ ح ١٢٢.