دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٣٨٩ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه
آنان، اينان را در شهرشان در كناره فرات، در آب و خشكى، بى حساب و كتاب مىكشند و اين جزاى كردارشان است و خداوند بر بندگانش ستمكار نيست».[١]
١٣٩٤. كمال الدين- با سندش به نقل از محمّد بن مسلم، در يادكرد امام مهدى عليه السلام-: امام باقر عليه السلام فرمود: «از نشانه خروج او، خروج سفيانى از شام، خروج يمانى از يمن و بانگ آسمانى در ماه رمضان است و منادىاى كه از آسمان، نام او و نام پدرش را صدا مىزند».[٢]
١٣٩٥. كمال الدين- با سندش به نقل از محمّد بن مسلم-: شنيدم كه امام محمّد باقر عليه السلام مىفرمايد: «قائم ما، با هراس [افتادن در دل دشمنش] يارى داده مىشود و با نصرت الهى تأييد مىگردد، زمين زير پايش در نورديده مىشود و گنجها برايش آشكار مىشوند و فرمانروايىاش شرق و غرب را در بر مىگيرد و خداوند، دينش را با او بر همه دينها غلبه مىدهد، هر چند مشركان را ناخوش آيد و ويرانى در زمين نمىماند، جز آن كه آباد مىشود و روح خدا، عيسى بن مريم، فرود مىآيد و پشت سر او نماز مىخواند».
گفتم: اى فرزند پيامبر خدا! قائم شما، كِى خروج مىكند؟
فرمود: «هنگامى كه مردان، خود را به زنان و زنان، خود را به مردان تشبيه كنند و مردان به مردان و زنان به زنان بسنده كنند و زنها بر مركبها سوار شوند و گواهىهاى دروغين پذيرفته و گواهىهاى عادلان، رد شوند و مردم، خون را سبُك
[١]. الغيبة، نعمانى: ص ٢٥٣ ح ١٣، بحار الأنوار: ج ٥٢ ص ٢٣٠ ح ٩٦.
[٢]. كمال الدين: ص ٣٢٧ ح ٧، إعلام الورى: ج ٢ ص ٢٣٣، كشف الغمّة: ج ٣ ص ٣١٣، بحار الأنوار: ج ٥١ ص ٢١٧ ح ٦.