دانشنامه امام مهدى بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٨٧ - ٢/ ١٨ و اين چند نشانه

يك روز روى مى‌دهد، مانند رشته تسبيح كه در پى هم مى‌آيند و در هر سو، جنگ و وحشت است. واى بر كسى كه با آنان دشمنى كند! و در اين پرچم‌ها، پرچمى راه‌يافته‌تر از پرچم يمانى نيست و آن، پرچم هدايت است؛ زيرا او به صاحبتان [قائم عليه السلام‌] فرا مى‌خواند و چون يمانى خروج كند، فروش سلاح را به مردم و هر مسلمانى حرام مى‌كند و چون يمانى خروج كرد، به سوى او حركت كن كه پرچمش، پرچم هدايت است و براى مسلمان روا نيست كه كار را بر او سخت كند، كه هر كه چنين كند، اهل آتش خواهد بود؛ زيرا او به حق و به راه مستقيم فرا مى‌خواند».

سپس به من فرمود: «از ميان رفتن فرمان‌روايى بنى فلان، مانند شكستن سفال [، يك‌باره‌] است و مانند مردى است كه سفالى در دست دارد و در حال راه رفتن و غفلت وى، ناگهان از دستش مى‌افتد و مى‌شكند و او وقتى كه آن مى‌افتد، مانند وحشت‌زده‌ها فريادى بر مى‌آورد. از ميان رفتن فرمان‌روايى آنها هم چنين است و در غافل‌ترين حالت آنان، اتّفاق مى‌افتد.

و امير مؤمنان عليه السلام بر منبر كوفه فرمود:" خداوند عز و جل الذكر در آنچه تقدير كرد و قضاى حتمى نمود- به گونه‌اى كه از وجود آن، چاره‌اى نباشد-، آن بود كه بنى اميّه را با شمشير و آشكارا و بنى فلان را ناگهان بگيرد"».

سپس فرمود: «آسياب، ناگزير مى‌چرخد و چون بر محورش ايستاد و بر پايه‌اش استوار ماند، خداوند، بنده‌اى نامهربان و بى اصل و نسب بر آن مى‌انگيزد كه پيروزى با اوست. يارانش موهايى دراز و سبيل دارند، سياه‌جامه اند و پرچم‌هايشان نيز سياه است. واى بر كسانى كه با آنان به دشمنى برخيزند، كه آنها را بى قاعده مى‌كُشند. به خدا سوگند، گويى آنان و كارهايشان را مى‌بينيم و نيز آنچه را بدكاران و بيابانگردان جفاكار از ايشان مى‌كِشند. خداوند، آنان را بر ايشان بى هيچ رحمتى چيره مى‌كند و