روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٣٠ - ترجمه

در حقّ اهل دوزخ گفتيم-بخورى [١]از اين طعامها و بازخورى از اين شرابها.

هَنِيئاً ،أى طعاما هنيئا،أو اكلا [٢]هنيئا،صفت موصوفى[٥٧-ر]محذوف است،أى طعاما هنيئا،أو اكلا [٣]هنيئا،صفت موصوفى[٥٧-ر]محذوف است،طعامى گوارنده يا خوردنى نوش. بِمٰا كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ ؛با آنچه كردى [٤]يعنى به جزا و پاداشت و عوض آن،و اين«با»مجازات است.

مُتَّكِئِينَ ؛تكيه‌زدگان [٥]،و نصب او بر حال است [٦].بر سريرهاى به صف- بازنهاده و در برابر يكديگر [٧]نهاده.در همه صدر سرير باشد در برابر يكديگر نهاده [٨]بر هر سريرى حورى نشسته. وَ زَوَّجْنٰاهُمْ و به ايشان دهيم جفتان ايشان [٩]بِحُورٍ عِينٍ ؛زنان سياه چشم فراخ چشم را.

وَ الَّذِينَ آمَنُوا وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمٰانٍ ،روا باشد كه اين جمله عطف بود على قوله: إِنَّ الْمُتَّقِينَ [١٠]،و روا بود كه جمله بود مستأنف و محلّ او رفع.قرّاء در اين آيت خلاف كردند چند جاى.ابو عمرو خواند:«أتبعناهم ذرّيّاتهم بايمان الحقنا بهم ذرّياتهم و ما التناهم»،على نسق واحد تا كلام متجانس باشد على اخبار اللّه تعالى عن نفسه على وجه التعظيم بلفظ الجمع من الاتباع. وَ ذُرِّيّٰاتِهِمْ ، در هر دو جاى به لفظ جمع و كسر«تا»فى موضع النصب،براى آن‌كه با جمع مؤنّث است.گفت:ما فرزندان ايشان از پى ايشان ببرديم به ايمان،يعنى حكم اينان [١١]حكم ايشان كرديم،فرداى قيامت فرزندان ايشان را به ايشان در رسانيم و به بر ايشان بريم و از اعمال پدران و فرزندان هيچ نقصان نكنيم.و باقى قرّاء خواندند: وَ اتَّبَعَتْهُمْ ذُرِّيَّتُهُمْ بِإِيمٰانٍ ؛و فرزندان ايشان متابعت كردند ايشان را به