مى‌گوييد:محمّد [١]يا احمد،و لكن خطاب چنين كنيد:يا نبىّ اللّه يا رسول اللّه، اى پيغمبر خداى،اى فرستادۀ خداى،نظيره قوله: لاٰ تَجْعَلُوا دُعٰاءَ الرَّسُولِ بَيْنَكُمْ كَدُعٰاءِ بَعْضِكُمْ بَعْضاً [٢].

أَنْ تَحْبَطَ أَعْمٰالُكُمْ ،أى لئلاّ تحبط أعمالكم،تا عملهاتان [٣]باطل نشود،و معنى آن‌كه:بيان كرديم [٤]اندر جاى [٥]،تا عملتان به موقع قبول افتد،چه معلوم است كه اگر اين خطاب بر وجه مأمور بكردندى مستحقّ ثواب بودندى،چون خلاف آن كردند و قصد ايشان وضع حرمت رسول بود،ايشان را به آن ثواب [٦]حاصل نيامد آن انتفاء ثواب را بر توسّع احباط خواند.

گفتند:چون [٧]آيت آمد،ثابت بيامد [٨]و بر راه نشست و مى‌گريست.

عاصم بن عدىّ بر او بگذشت او را گفت:يا ثابت چرا مى‌گريى؟گفت: [٩]آيتى آمد و من مى‌ترسم كه از اهل آن آيت باشم،و من مردى رفيع‌الصوتم-بلندآواز - و [١٠]قصد نكردم.عاصم بن عدىّ بر او بگذشت او را گفت:يا ثابت من با رسول خدا مى‌گويم [١١].برفت و رسول را خبر داد.ثابت برخاست و در خانه رفت و دختر عبد اللّه ابىّ سلول در خانۀ او بود-جميله،و گفت:من خطايى كرده‌ام [١٢]و در اين خانه خواهم رفت [١٣]كه اسپ] [١٤]در او بسته باشد.چون در آنجا روم [١٥]

[١] .آد:يا محمّد و.

[٢] .سورۀ نور(٢٤)آيۀ ٦٣.

[٣] .آد،كا،گا،لا:عملتان.

[٤] .آد،كا،گا:كرده‌ايم.

[٥] .آج:اندر جاى(شايد كه:اند جاى)،ديگر نسخه بدلها:چند جاى.

[٦] .كا.لا:برآن ثوابى،آد:از آن ثوابى.

[٧] .آد،كا،گا،لا+اين.

[٨] .آد،گا:ثابت بن قيس.

[٩] .لا:ثابت گفت.

[١٠] .كا:امّا.

[١١] .آد،كا،گا،لا:عبارت«عاصم بن عدى...مى‌گويم»را ندارد.

[١٢] .كا،گا،لا:بكرده‌ام.

[١٣] .كا،گا،لا:خواهم رفتن.

[١٤] .اساس:ندارد،با توجّه به آج افزوده شد.

[١٥] .لا+بياو.