روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٤٨ - ترجمه

درخت گندم [١]و ارزن و مانند آن،و اين شجر درختى [٢]كه آن را ساق بود و شاخهاى سايه‌گستر [٣]باشد آن را.سدّى گفت:همه گياه [٤]را نجم خوانند لنجومه من الارض،أى طلوعه.مجاهد و قتاده گفتند:مراد به«نجم»ستاره است و سجود او [٥]طلوعش باشد،و آن‌كه گفت:نبات و درخت است،گفت:سجود ايشان است [٦]و تمايل ايشان از باد.

وَ السَّمٰاءَ رَفَعَهٰا ؛و آسمان [٧]برداشت. وَ وَضَعَ الْمِيزٰانَ ؛و ترازو بنهاد.

مجاهد گفت:مراد عدل است.حسن و قتاده[١٠٧-ر]و ضحّاك گفتند:مراد ترازوى حقيقى است [٨]،براى آن بنهاد تا مردم به او توسّل كنند به انصاف و انتصاف.حسين بن فضل [٩]گفت:قرآن است،براى آن‌كه در او [١٠]راستى ترازوست [١١].

أَلاّٰ تَطْغَوْا فِي الْمِيزٰانِ ،أى لئلاّ تطغوا [١٢]؛تا طغيان نكنى [١٣]و تجاوز از حدّ [١٤]عدل و تعدّى.

وَ أَقِيمُوا الْوَزْنَ بِالْقِسْطِ ؛و چيزها سختن اقامت كنى [١٥]به عدل،يعنى به انصاف‌سنجى [١٦].ابن عيينه گفت:وزن به دست باشد و قسط به دل.