روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٥٠ - ترجمه
چون آمد به ايشان،ايشان در كارىاند آميخته.
نظر نمىكنند به آسمان از بالاى ايشان چگونه بنا كرديم و بياراستيم و نيست آن را از شكافته [١][٢١-ر].
و زمين بگسترانيديم [٢]و برافگنديم كوهها و برويانيديم در آن از هر جفتى نكو.
بينا بكردنى [٣]و ياددادنى هر بندۀ توبهكار را.
و بفرستاديم از آسمان آبى مبارك و برويانيديم در او بوستانها و دانه آنچه بدروند.
و درختان خرما بلند آن را برى بر هم- نهاده.
روزى بندگان را و زنده كرديم به او شهرى مرده همچنين باشد بيرون آمدن.
دروغ داشتند پيش از ايشان قوم نوح و اصحاب [٤]آن چاه و ثمود.
و عاد و فرعون و برادران لوط.
[٢١-پ] و مردمان بيشه[و گروه ملك يمن] [٥]همه دروغ داشتند پيغمبران را،درست شد ترسانيدن من [٦] پس فرومانديم
[١] .آج:شگفتها.
[٢] .آج+آن را.
[٣] .آج:براى بينايى را.
[٤] .آج:ملازمان.
[٥] .اساس:ندارد،با توجّه به آج افزوده شد.
[٦] .اساس:ندارد،با توجّه به ضبط قرآن مجيد افزوده شد.