روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٢٣٨ - سورة الرحمن
سورة الرحمن
[١] اين سورت مكّى است [٢]و عدد آيات او هفتاد و هشت آيت است و سيصد و پنجاه و يك كلمت است و[هزار و] [٣]ششصد و سى و شش حرف است.و روايت است از علىّ بن حمزة الكسائيّ از موسى بن جعفر-عليه السلام- از پدرانش از اميرالمؤمنين على از رسول-عليهم السلام-كه او گفت:[١٠٣ -پ]هر چيزى[را] [٤]عروسى است و عروس قرآن سورت الرّحمن است.و ابو امامه روايت كرد از ابى كعب كه رسول-عليه السلام-گفت:هركه او سورت الرحمن بخواند،خداى تعالى بر ضعيفى او رحمت كند و او از جملۀ آنان باشد كه شكر نعمتهاى خداى گزارده [٥]باشد.
هشام بن عروه گويد از پدرش كه اوّل كس كه قرآن به جهر برخواند به مكّه [٦]از پس رسول-عليه السلام-عبد اللّه مسعود بود.و آن آن بود كه [٧]اصحاب رسول مجتمع شدند و گفتند قريش قرآن نشنيدهاند كيست از ميان ما كه قرآن به جهر برخواند تا قريش بشنوند؟عبد اللّه مسعود گفت:من بخوانم.گفتند:ما ترسيم بر تو از ايشان.گفت:رها كنيد كه خداى نگاه دارد [٨]مرا.آنگه بيامد و
[١] .آج+بدان كه.
[٢] .گا:مدنى است بعضى گفتند مكّى است.
[٣] .اساس و آج:ندارد،از آد افزوده شد.
[٤] .اساس:ندارد.از آج افزوده شد.
[٥] .آد،كا،گا:گذارده.
[٦] .آد،گا:در مكّه.
[٧] .كا:و سبب آن بود كه،آد،گا:و آنچنان بود كه.
[٨] .آد،گا:نگاهدار باشد.