روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١٨٦ - ترجمه

كنند،يا صغيره،كه اگرچه توبه نكنند يا گناهى كرده [١]شود ايشان را-نه بر وجه قصد به آزار خداى-كه آن مغفور باشد ايشان را [٢]،كه خداى تعالى واسع مغفرت است فراخ آمرزش است واسع الرّحمة [٣]است،نظيره قوله: وَ رَحْمَتِي وَسِعَتْ كُلَّ شَيْءٍ [٤]،گفت:خداى تو فراخ آمرزش است لمم را و بزرگ نيايد آمرزيدن گناهان و اگرچه بزرگ باشد،و گناه بنده اگرچه عظيم بود رحمت خداى از او بزرگتر است.از آن [٥]يكى از بزرگان [٦]گفت:الهى اگر همۀ عالم را بيامرزى مشتى خاك آمرزيده باشى،گفت:اگر [٧]عالم را بسوزى مشتى خاك [٨]سوخته باشى،بر تو دشخوار [٩]نيست آمرزيدن[٨٠-پ]گناه.

و در خبر است كه حسن بن هانى [١٠]ابو نواس را در خواب ديدند،گفتند [١١]:

ما فعل اللّه بك؛خداى با تو چه كرد؟گفت:غفر لي ببيتين قلتهما،گفت:مرا بيامرزيد به دو بيت كه گفته بودم.گفتند:آن بيتها چه بود؟گفت:

من انا عند اللّه حتّى اذا اذ نبت لا يغفر لي ذنبي
العفو يرجى من بني آدم فكيف لا أرجوه من ربّي
هُوَ أَعْلَمُ بِكُمْ إِذْ أَنْشَأَكُمْ مِنَ الْأَرْضِ ؛او عالم‌تر است از شما [١٢]چون شما را از زمين بيافريد،يعنى پدر شما آدم را كه اصل شما اوست،و گفتند:شما را از زمين آفريد از براى آن‌كه نطفۀ مرد از غذايى [١٣]است كه آدمى خورد و آن‌همه از