روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٥١ - ترجمه

ما به آفريدن پيشين؟بل ايشان در پوشيدنى‌اند [١]جديد.

و به‌درستى كه بيافريديم ما مردم را و دانيم آنچه وسوسه كند به آن نفس او و ما نزديكتريم [٢]به او از رگ گردن او.

چون پيش بازآمدند آن دو فرشته از راست و از چپ نشسته.

برون ندهند از آن هيچ قول الّا نزديك او نگاهبانى باشد ببجارده [٣].

و آمد مستى مرگ [٤]به‌درستى اين است آنچه از او مى‌گريختى [٥].

و دردمند در صور آن روز ترسانيدن را.

و آيد هركسى با او راننده [٦]و گواهى.

[٢٢-ر] بودى غافلى از اين بازگشاديم از تو پوشش،چشم تو [٧]امروز تيز است.

گفت همتاى او اين چيز است نزد ما ببجارده [٨].

دراندازى [٩]در دوزخ هر كافرى ستيزه كن را.