روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ١١٦ - ترجمه
لكن فرومىفرستد به اندازه چندان كه [١]خواهد كه او به بندگانش دانا و بيناست.
و او آن است [٢]كه فروفرستد باران از پس آنكه نوميد شده باشند و بگسترد رحمت [٣]و او يار و ستوده است.
و از [٤]آيتها [٥]او آفريدن آسمانهاست و زمين و آنچه پراگند در او از روندگان و او بر گرد كردن ايشان چون خواهد تواناست.
و هرچه به ايشان رسد [٦]از مصيبت به آن است كه كرد دستهاى شما و عفو كند از بسيارى.
و نيستى شما عاجزكننده در زمين و نيست شما را از جز خداى از يارى و نه ياورى [٧].
و از آيتها [٨]كشتيهاست [٩]در دريا چون كوهها.
اگر خواهد ساكن كند باد را تا بمانند ايستاده بر پشت او [١٠]،در اين دليلهايى است هر شكيباى [١١]شاكر را.
[١٨١-پ]،يا در اندازد [١٢]ايشان را به آنچه كردند و عفو كند از بسيارى.
و بداند آنان را كه خصومت كنند در آيات ما كه نيست ايشان را از جاى گريختن.
[١٣]
[١] .لا:آنچه.
[٢] .آب،لا:اوست.
[٣] .لا،افزوده:خود را،ما:خود.
[٤] .لا،افزوده:جمله.
[٥] .ما:نشانهاى.
[٦] .لا:آنچه رسيد به شما.
[٧] .لا:دوستى و وليى و نه يارىكنندهاى.
[٨] .ما:آيات او،لا:جمله آيات اوست.
[٩] .ما:نشانها.
[١٠] .لا:دريا كه.
[١١] .ما:شكيبايىكننده.
[١٢] .ما:درآورند.
[١٣] .اساس،آب و آج:و ما.