روض الجنان و روح الجنان في تفسير القرآن - الرازي، ابوالفتوح - الصفحة ٣١٦ - سورة الفتح

سورة الفتح [١]

مدنى [٢]است و بيست و نه آيت است و پانصد و شصد [٣]كلمت است و دو هزار و چهارصد و سى و هشت حرف است.

و قتاده روايت كرد از انس كه او گفت:به حديبيه كه ميان ما و نسك ما منع كردند ما دلتنگ شديم،خداى تعالى اين سورت بفرستاد.رسول-عليه السلام- گفت:آيتى فرود آمد بر من كه به نزديك من دوستر [٤]است از دنيا و هرچه در دنياست.

عمر خطاب گفت:شبى با رسول-عليه السلام-در بعضى سفرها بودم،يك دوبار سخنى گفتم با رسول،جواب نداد،من ترسيدم كه رسول را خشمى است بر من،يا در باب من آيتى [٥]آمده است.از پيش رسول برفتم.چون روز شد،بيامدم و سلام كردم.جواب داد،گفت:خداى تعالى دوش سورتى بر من انزله [٦]كرد كه از هرچه آفتاب بر او آيد [٧]دوستر [٨]دارم و اين آيت برخواند كه در اول اين سورت است.

مسعودى گفت:چنان رسيد به ما كه هركه اول شب اول ماه رمضان اين سورت بخواند،آن سال تا سر [٩]در حفظ خداى باشد[٢٨٥-ر].