آنجا [٢]كه ابر بود،بادى مى‌آمد به سختى چنان كه گاو [٣]گوسپند و شتر ايشان را در هوا مى‌برد،چون مرغان مى‌پرانيد.ايشان بدانستند كه نه ابر رحمت است [٤]،ابر عذاب است،بگريختند و با خانه شدند و درها استوار كردند.باد در آمد و درهاى خانه‌هاى ايشان بكند و بر ايشان مسلط شد،هفت شب و هشت روز [٥]و ريگ بيابان مى‌آورد و بر ايشان مى‌ريخت تا به ريگ پوشيده شدند و در زير آن ريگ ناله مى‌كردند.پس از هفته‌اى بادى در آمد و ريگ از ايشان دور كرد و ايشان را مى‌برگرفت و بر كوه و بر سنگ مى‌زد تا پاره پاره شدند،و ايشان خداوندان قوت و سطوت بودند با بالاهاى دراز.

راوى خبر گويد كه،چون رسول-عليه السلام-بادى سخت ديدى،گفتى:

اللهم انى أسألك خيرها و خير ما ارسلت به و اعوذ بك من شرها و شر ما ارسلت به. اين دعا مى‌گفت،و چون ابرى بودى و در او برق بودى و با او باد بودى،رسول-عليه السلام- متغير شدى و مى‌ترسيدى.گفتند [٦]:يا رسول الله!اين ترس تو چراست؟گفتى:مى‌ترسم كه نبايد كه [٧]چنان باشد كه عاد را بود كه گفتند: هٰذٰا عٰارِضٌ مُمْطِرُنٰا .

فَأَصْبَحُوا لاٰ يُرىٰ إِلاّٰ مَسٰاكِنُهُمْ ،در روز آمدند و از ايشان هيچ نديدند،يعنى هيچ نماند الا سراهاشان.و حسن بصرى در شاذ خواند:لا ترى،به«تا» [٨].سيبويه گفت:

على تأويل لا ترى اشخاصهم الا مساكنهم.و قرائت عامۀ قراء مستقيم است [٩]و ابو بكر عن عاصم[٢٦٤-ر]هم«تا» [١٠]روايت كرد.عاصم و حمزه و يعقوب و خلف و اعمش خواندند:لا يرى،به«يا»ى مضموم على تقدير لا يرى شىء الا مساكنهم گفتند براى آن‌كه در زير ريگ بودند،از ايشان كس پيدا نبود.و باقى قرأ خواندند:

لا ترى به«تا»ى مفتوح و نصب مساكن،يعنى لا ترى يا محمد الا مساكنهم.

[١] .آج،ما:او.

[٢] .گا:به جانبى،آد:به جايى.

[٣] .آج،ما،گا،آد:گاو و.

[٤] .گا:آن ابر رحمت نيست.

[٥] .آج،ما،گا،آد،افزوده:سبع ليال و ثمانية ايام حسوما...سورۀ حاقه(٦٩)آيۀ ٧.

[٦] .گا:گفتندى.

[٧] .گا:مبادا.

[٨] .گا افزوده:مضمومه.

[٩] .آج،ما،گا،آد:برخلاف اين است.

[١٠] .آج،گا،آد:به«تا».