زمانى كه از بين بردن بينايى عمدى باشد به وسيله يك شاهد مرد و دو زن ثابت نمى‌شود. چرا كه در صفحه ٨٥ آمده است: جنايتى كه موجب ديه مى‌شود باگواهى يك مرد و دو زن ثابت مى‌گردد. بنابر اين، در اين عبارت كلمه «غير» قبل از «عمد» افتاده است . (١)

٤. برخورد قاضى باطرفين دعوى: «له ان يرفع المسلم على الكافر المجلس.»/٧٩

قبل از «المجلس»، «في» افتاده است . (٢)

نارسايى در علامت گذارى و اعراب

١. احكام تخلى: «يستحب التباعد والجمع بين المطهرين... والتنحنح ثلاثاً. »/١٨

«تنحنح» عطف به «تباعد» است و بايد مرفوع باشد.

٢. مستحبات دفن:

«والاهالة بظهور الاكفّ مسترجعين.»/٢٢

«الاكفّ» مضافٌ اليه است و بايد مجرور باشد.

٣. در صفحه ٢١ كلمه «حبرة» به معناى لباس يمنى به سكون «باء» آمده، حال آن كه درست آن به فتح است. (٣)همان گنه كه در قسمت «فهرس الالفاظ اللغوية» پايان كتاب از شرح لمعه به فتح «باء» نقل شده است. ٤. تكبير عيد قربان:

«اللّه‌ اكبر على ما رزقنا من بهيمة الانعام.»/٣٣

«رزقنا» يعنى ما روزى داديم. عبارت صحيح، «رَزَقَنا» است، يعنى خداوند به ما روزى داد.

٥. يكى از مستحبات نماز براى زنان: «تجلس على إليتيها.»٣٢.

(١)(الف، ح و ع).
(٢)(همان مدرك).
(٣)«شرح لمعه»، «المنجد» و «اقرب الموارد».