شمردن مؤمن و پيامبر و قرآن. ادعاى اجماع و ضرورت نيز شده است. بسيارى از فروع فقهى از اين قاعده سرچشمه مى‌گيرند، كه حرمت نجس كردن مساجد، حرم ائمه (ع)، قبور اوليا، علما، مسخره كردن علما و اوليا، نجس كردن قرآن، تربت امام حسين (ع) و خوردنى‌هاى مورد احترام، از آن دسته است.

عنوان بيست وشش

مدر اين عنوان كه آخرين عنوان از جلد اول كتاب است، بحث از اين است آيا كمك به طاعت نيز طاعت محسوب مى‌شود، و آيا كمك بر گناه گناه به شمار مى‌آيد؟ از اين رو اگر انجام عمل مستحبى وابسته به عمل شخص ديگر باشد آن هم مستحب خواهد بود، مانند: قبول هديه اجابت دعوت. به دنبال اين فرع است كه بحث از تعارض دو عمل مستحب را به ميان مى‌آورند: (ص٥٦٥). و در باره كمك به گناه مى‌فرمايند: دليل آن كتاب، عقل و اجماع است. و معناى آن يكى از دو صورت خواهد بود:

الف - انجام فعل به قصد كمك بر ظلم و گناه.

ب - انجام فعل كه محض است در كمك به گناه اگر چه قصد كمك نداشته باشد: (ص٥٦٦).