بخواهد، ولى وى بگويد: آماده نيستم، چون مى‌ترسم باردار شوى و به فرزندم شيرى بدهى‌كه براى او زيان دارد. و بر زن نيز حلال نيست كه از آميزش خوددارى كند و بگويد: مى‌ترسم كه باردار شوم و به بچه‌ام شيرى را بدهم كه براى او زيان دارد پس هيچ يك نمى‌توانند از اين امر بگريزند. (١)

اما اين حديث به اين دليل گواه مدعاى ياد شده است: «لاينبغى للرجل ان تمتنع من جماع المرأة».و نظير اين سخن امام(ع) در آخرين حديث آمده: «وهذه المضارةّ في الجماع على الرجل والمراة»و آشكارا سخت‌گيرى هر يك بر ديگرى را ناپسند مى‌شمارد. پس باردارى و يا بيم از آن، نمى‌تواند مانع اين حق شود و اما اين كه هر كدام از زن و شوهر حق بچه‌دار شدن دارند يا خير سخن ديگرى است كه آيه و حديث از آن سخن نمى‌گويند.

ياد آورى:حديث حلبى و كنانى در ديگر كتاب‌ها و منابع نيز آمده است كه مى‌توانيد بدان رجوع كنيد. (٢)] علاوه آن كه [مرسله عياشى نيز آنچه را گفتيم تأييد مى‌كند.

وى در تفسير خود از «جميل بن دراج» نقل مى‌كند: از امام‌صادق (ع) در باره آيه: «لا تضار والدة بولدها ولا مولود له بولده» پرسيدم. امام فرمود: مقصود آميزش است. (٣)

خلاصه سخن:نه آيه و نه رواياتى كه در دنباله آن آمده، هيچ كدام بر ثبوت حقى دلالت ندارد، نه براى شوهر عليه زن و نه براى زن عليه شوهر.

رضايت شوهر در جلوگيرى

دور نيست كه گفته شود اين حق براى او ثابت است، به دليل سخن خداوند: «نساؤكم حرث لكم فأتوا حرثكم أنّى شئتم، (٤)زنانتان كشتزار شما هستند. هر جا كه خواهيد به كشتزار خود در آييد».

بيان استدلال:خداوند زنان - همسران - را كشتزار شوهران ناميد. واژه حرث

(١)وسائل الشيعه، ج١٥/١٨٠، باب ٧٢ از ابواب احكام اولاد، حديث ٢.
(٢)«وسائل الشيعه»، ج ١٨٠/١٥، باب ٧٢ از ابواب احكام اولاد، وباب ١٠٢ از ابواب مقدمات نكاح، ج١٤/١٣٧.
(٣)«وسائل الشيعه»، ج ١٥/١٨١، باب ٧٢ از ابواب احكام اولاد،حديث ٣.
(٤)سوره «بقره»، آيه ٢٢٣.