٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص
٢٥٨ ص
٢٥٩ ص
٢٦٠ ص
٢٦١ ص
٢٦٢ ص
٢٦٣ ص
٢٦٤ ص
٢٦٥ ص
٢٦٦ ص
٢٦٧ ص
٢٦٨ ص
٢٦٩ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢١٥ - يك كتاب در يك مقاله محمد رحمانى

در آن هست؟ مثلاً آيا مى‌توان همان نماز را به نماز واجب و يا معامله جايز را به معامله لازم تبديل كرد؟ ايشان پس از استدلال براين كه انقلاب و تغيير ممكن نيست، زيرا هر عملى با وجود علت تامه خود (وجود مقتضى ونبود مانع)، تحقق پيدامى‌كند. پس هميشه بايد اول، علت باشد تا معلول به دنبال آن پديد آيد: (ص١١٥).ايشان پس از اين ٢٥ مورد از احكامى را كه شرط آنها پس از عمل محقق مى‌شود و موجب انقلاب و تغيير در آنها مى‌شود، بر مى‌شمارد. از جمله صحت روزه زن در حال استحاضه كه مشروط به غسل در شب بعد از آن روز است مى‌فرمايند: اين‌تغيير يا از باب انقلاب است و يا از باب كشف و يا اين كه بايد گفت از باب انقلاب در موضوع است: (ص١١٩).ايشان پس از آوردن ادله قائلان به نقل و كشف، هفت اشكال بر ادله نقل و پنج اشكال بر ادله كشف بيان مى‌كنند: (ص١٣٨). در پايان مى‌فرمايند: حق اين است كه بگوييم اين دگرگونى‌ها در تمام اين موارد از باب كشف مى‌باشد، به اين معنا كه غسل شب در صحت روزه روز قبل، از همان آغازروزه مؤثر است و پيش از غسل، عنوان صحت و فساد بر روزه اطلاق نمى‌شود: (ص١٤١)

عنوان پنجم

پايه‌هاى اين بحث بر قاعده فراغ و قاعده تجاوز پى ريزى‌شده است.

اهميت وكار برد اين دو قاعده در فقه به ويژه در عبادات بر هيچ كسى كه آگاه به مسائل فقه باشد، پوشيده نيست. ايشان مى‌فرمايد: به كارگيرى اين دو قاعده هميشه در جايى است كه استصحاب بر خلاف آن دو جارى باشد، به منظور تبيين بحث نخست به اين مقدمات مى‌پردازد:

١ - در بيان صور مساله مى‌فرمايند: مجموع آن‌ها بيش از چهار صد صورت است: (ص١٥٧).

٢ - در بخش بيان ادله قاعده، هشت دليل را نقل مى‌كنند، ازجمله: رواياتى كه بر اعتنا نكردن به شك بعد از عمل دلالت دارند، زيرا شخص به هنگام انجام كار توجه بيشترى به كارخود دارد و ظاهر حال او گوياى اين است كه وى بر آن است تا كارش را درست انجام دهد. بنابر اين، در كار مسلمان اصالة