فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٧٠ - اظهار زينت زن و حكم آن خالد غفورى
بنابر اين جمله {لم يظهروا على عورات النساء } يعنى قدرت نداشتن بر ممارست در مسائل جنسى و اين معنا فقط قبل از بلوغ متصور است. از اين رو، قيد «لم يظهروا على عورات النساء» براى تأكيد و بيان فلسلفه استثنا است. طبق اين احتمال اين قسمت از آيه، طفل نا بالغى را استثنا مىكند كه قدرت بر آميزش ندارد؛ بنابراين هم شامل مميّز مىشود و هم غير مميّز.
نكته دوم: مطالب و احتمالاتى كه در باره جمله {أو الطفل الذين لم يظهروا على عورات النساء } گفته شده، مبنى بر اين است كه مراد از «عورت» معناى مشهور ميان مردم،يعنى شرمگاه باشد. البته احتمال ديگرى هم مىرود كه منظور از «عورات النساء» حالات و خصوصياتى باشد كه مرد در خلال آن به امور مربوط به زنان و مسائل جنسى راه مىيابد؛ زيرا برخى از افعال و حركات زن مانند اظهار زينت و آرايش و... پيام هايى براى جنس مخالف دارد و كسى مىتواند اين پيامها را بفهمد كه آگاه به امور جنسى باشد. (٦٧)
به علاوه، تفسير «عورات النساء» به معناى خاص آن ـ شرمگاه ـ نياز به تكلف و تقدير دارد، به خلاف تفسير «عورت» به نقاط ضعفى كه از طريق آن مىشود به امور زنان و مسائل جنسى مربوط به آنان راه پيدا كرد. آنچه راغب در مفردات خود در معناى كلمه عورت بيان كرده نيز مؤيد معناى دوم است. راغب بعد از آنكه «عورت» را به شرمگاه معنا مىكند، مىگويد:
«عوار و عورة» شكاف در چيزى مانند شكاف لباس و خانه و امثال آن است، خداوند در قرآن مىفرمايد: {إنّ بيوتنا عورة و ماهي بعورةٍ } (٦٨)؛ يعنى اين خانهها شكافته است و هر كس بخواهد مىتواند وارد آنها شود. از همين باب گفته مىشود: فلانى عورت خود را حفظ مىكند؛ يعنى راههاى نفوذ
(٦٧) روايع البيان، ج٢، ص ١٦٦.
(٦٨) احزاب، آيه ١٣.