فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥٧ - اظهار زينت زن و حكم آن خالد غفورى

در اين بخش از آيه شريفه، دوازده عنوان از حرمت آشكار ساختن زينت نزد آنان استثناء شده‌اند:

ـ سه عنوان سببى : شوهر، پدران(پدر و اجداد) شوهر و فرزندان او؛

ـ پنج عنوان نسبى: پدران(پدر و اجداد) فرزندان(فرزند و نوه) برادر و فرزندانش و خواهر و فرزندان او؛

ـ زنان؛

ـ مملوك(كنيز و غلام)؛

ـ ابله؛

ـ كودكان.

به منظور روشن شدن مراد، لازم است هر يك از عناوين مذكور را جداگانه مورد بحث قرار دهيم:

الف) بعولتهنّ:شوهران از حكم حرمت آشكار ساختن زينت، براى آنان استثنا شده‌اند؛ هر چند شوهران در اين حكم با ساير افراد استثناء شده در اين آيه، يكسان نيستند. البته در آيه شريفه به اين نكته اشاره‌اى نشده، بلكه آن را از ادلّه ديگرى استفاده مى‌كنيم كه دلالت دارند بر اينكه مباشرت و استمتاع جنسى به هر شكلى بين زن و شوهر مباح است؛ در رواياتى زن به اظهار زينت خود براى شوهرش ترغيب شده و نه فقط مباح شمرده شده است. (٣٥)

ب) آبائهنّ: يكى ديگر از گروه‌هاى استثنا شده، «پدران» هستند، لفظ «آباء» شامل اجداد نيز مى‌شود، چه اجداد پدرى و چه مادرى (٣٦).

ج) آباء بعولتهنّ: يعنى پدر شوهر. در اين بخش نيز به گفته مفسران كلمه «آباء» شامل اجداد زوج هم مى‌شود. (٣٧)