نزديكان اوست؛ زيرا خداوند فرموده است: «در كتاب خدا، خويشاوندان نسبت به يكديگر از ديگران سزاوارتراند». اما عثمان گفت: مال متوفّا را در بيت المال مسلمين قرار مى‌دهم .

٧. شيخ طوسى در تهذيب از محمد بن حسن صفار از سندى از موسى بن حبيش از عمويش هاشم صيدانى روايت كرده است كه گفت:

نزد عباس و موسى بن عيسى بودم. در آنجا ابوبكر بن عياش و اسماعيل بن حماد بن ابو حنيفه و علىّ بن ظبيان حضور داشتند. در آن ايام نوح بن درّاج مسند قضا را به عهده داشت. عباس گفت: اى ابو بكر، آيا مى‌بينى نوح بن درّاج (٤١) چه بدعتى در قضاوت آورده است؟ او دايى را صاحب ارث دانسته و عصبه را رها كرده و حق شفعه را از بين برده است. ابوبكر بن عياش گفت: چه بگويم راجع به مردى كه مطابق كتاب و سنت قضاوت كرده است. عباس در حالى كه نشسته بود، راست شد و گفت: چگونه مطابق كتاب و سنت قضاوت كرده؟ ابوبكر گفت: وقتى حمزة بن عبدالمطلب كشته شد، پيامبر(ص) على بن ابى طالب(ع) را فرستاد و دختر او را نزد پيامبر(ص) آورد و پيامبر(ص) هم تمام ارث را به او داد. عباس به ابوبكر گفت: اى ابوبكر، آيا رسول خدا(ص) به جدّ من ستم كرده است؟ ابوبكر گفت: ساكت باش، خدا اصلاحت كند! شرع همان است كه رسول خدا(ص) انجام داده، رسول خدا(ص) جز حق كارى نكرده است. (٤٢)

(٤١) اين فرد برادر جميل بن درّاج است كه در كوفه قاضى بود. نجاشى به هنگام شرح حال پسرش ايوب در رجالش، شرح حال او را بيان كرده و گفته است: او صحيح الاعتقاد يعنى شيعه امامى بود.
(٤٢) تهذيب الأحكام، ج٦، ص ٣٥٦، ذيل حديث ٦٣، باب من الزيادات في القضايا و الأحكام، چ غفارى.