فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥٠ - اظهار زينت زن و حكم آن خالد غفورى
ح) لم يظهروا
يعنى اطلاع نيافتند، يا اين كه «لم يظهرو» از ماده ظهور به معناى غلبه باشد يعنى «توانايى جنسى ندارند». اين معنا ـ چنان كه برخى به آن اشاره كردهاند ـ كنايه از بلوغ است. (٢٢)
ط) عورات النساء
عورت يعنى جايى از بدن انسان كه تصريح به آن زشت است و كلمه عورت كنايه از آن موضع است. اصل آن از «عار» است و بدين جهت به آن موضع عورت گفته شده كه وقتى ظاهر مىشود، زشتى و مذمّت را براى انسان در پى دارد. (٢٣) البته در توضيح آن خواهد آمد كه آيا مراد از عورت خصوص آلات جنسى است يا اعم از آن ؛ يعنى مجموع ناف تا زانو را شامل مىشود.
بحث در آيه شريفه را در سه محور پى مىگيريم:
محور اوّل:
درباره اين قسمت از آيه كه مىفرمايد: «ولايبدين زينتهنّ إلاّ ما ظهر منها»، دو بحث وجود دارد: الف) نهى از ابداى زينت به چه معناست؟ ب) مراد از جمله «إلاّ ما ظهر منها»چيست؟
الف) معناى نهى از ابداى زينت
نظريه اوّل: منظور، نهى از آشكار ساختن زينت است؛ زيرا چنان كه گذشت، ابداء در لغت به معناى آشكار كردن و نماياندن براى غير است. صاحبان اين نظريه در تفسير «زينت» به دو گروه تقسيم مىشوند:
(٢٢) علامه طباطبايى، الميزان في تفسير القرآن، ج١٥، ص١١٢.
(٢٣) المفردات، ص٥٩٥.