فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١٥٨ - اظهار زينت زن و حكم آن خالد غفورى

د) أبنائهنّ: يعنى فرزندان كه شامل نوه و نتيجه و... نيز مى‌شود، چه نوه پسرى و چه دخترى. (٣٨)

هـ) أبناء بعولتهنّ: يعنى فرزندان شوهر و شامل نوه و نتيجه و... نيز مى‌شود. (٣٩)

و) اخوانهنّ: يعنى برادر زن، خواه برادر طرفينى(پدر و مادرى) باشد و خواه از يك طرف(فقط مادر يا فقط پدر). (٤٠)

ز) بنى إخوانهنّ: يعنى پسر برادر كه شامل نوه‌هاى برادر، چه نوه‌هاى پسرى و چه نوه‌هاى دخترى مى‌شود. (٤١)

ح) بني أخواتهنّ: پسر خواهر كه شامل نوه‌هاى پسرى و دخترى خواهر مى‌شود. (٤٢)

ط) نسائهنّ: در اين كه مراد از آن چيست، اختلاف است. اين اختلاف در هيچ يك از گروه‌هاى مذكور نيست و لفظ «نسائهنّ» هم از الفاظ غامض و مشكل نيست تا معنا و مراد آن فهميده نشود، بلكه اختلاف از جهت نسبتى است كه بين كلمه «نساء» و ضمير «هنّ» وجود دارد. از اين رو، حكمى كه در آيه استثنا شده، به لحاظ هر زنى نسبت به شوهر، پدر، پسر يا برادر خودش، حكمى انحلالى است؛ زيرا احتمال جواز اظهار زينت در برابر شوهر، پدر، پسر و برادر غير خود در آيه داده نمى‌شود، بلكه حكم مختص به هرزن در برابر پدر، شوهر، پسر و برادر خودش است. بدين جهت، فايده اضافه ضمير«هنّ» به عناوين متقدم نيز معلوم مى‌شود. اما در تركيب «نسائهنّ» نمى‌توانيم ملتزم به انحلالى بودن حكم شويم؛ چون تصور اينكه اظهار زينت زن براى زنى جايز باشد و براى زن ديگر جايز نباشد،