احتمال پنجم: خصوص زنان خويشاوند مراد باشد. مؤيّد اين احتمال مطلبى است كه در باب حيض در باره زنانى كه صاحب عادت معين نيستند، آمده است كه به عادت «زنانشان» رجوع كنند و اين عبارت به زنان خويشاوند تفسير شده است. از امام باقر(ع) در اين باره روايتى نقل شده كه فرمود:

يجب للمستحاضة أن تنظر بعض نسائها فتقتدى بأقرانهاثم تستظهر على ذلك بيوم؛ (٤٧)

بر زن حائض (كه ايام خون ريزى او ادامه داشته باشد) واجب است به زنان خويشاوند خود مراجعه و مدت حيض آنها را براى خود انتخاب كند.

ولى اين احتمال نسبت به ساير احتمالات، ضعيف‌تر و دورتر از ظاهر آيه است؛ زيرا لازمه‌اش آن است كه ملتزم شويم كه آيه دلالت دارد بر حرمت اظهار زينت در مقابل ساير زنان، غير از زنان خويشاوند و اين بر خلاف مسلّمات فقه است. (٤٨)

احتمال ششم: منظور زنانى است كه اكثر اوقات با آنها هستند؛ مانند دوست و همراه يا كنيز و خدمتگزار، خواه مسلمان باشند يا غير مسلمان. (٤٩) اين احتمال از ظهور آيه بر نمى‌آيد و هر احتمالى كه به حدّ ظهور نرسد، ارزشى ندارد.

ى) أو ماملكت أيمانهنّ: در معناى اين فقره از آيه، چند احتمال بلكه چند قول وجود دارد:

احتمال اوّل: منظور از آن، مطلق مملوك و برده است، خواه غلام باشد و خواه كنيز؛ زيرا عنوان مملوك، هم بر مذكر صدق مى‌كند و هم بر مؤنث. شافعى اين معنا را اختيار كرده و مملوك را همانند محارم قرار داده است، ابن حجر آن را مقيد به عدالت كرده است. (٥٠)

(٤٧) وسايل الشيعه، ج٢، ص ٢٨٨، باب ٨ از ابواب حيض، ح١.
(٤٨) مستندالعروة، كتاب النكاح، ج١، ص ٤٣ ـ ٤٥.
(٤٩) روائع البيان، ج٢، ص ١٦٣.
(٥٠) همان.