بر مُحرِم جايز نيست قبل از اينكه اعمالش را به اتمام برساند، قصد احرام ديگرى كند، بلكه لازم است همان حج يا عمره‌اى را كه براى آن در ابتدا محرم شده، به پايان برساند، چه واجب باشد و چه مستحب، مگر در مواردى خاص كه اتمام آن لازم نيست. (٣١)

گروهى از فقها براى اثبات عدم جواز داخل كردن حج در عمره و عمره در حج، قبل از به پايان رسيدن هريك، به همين حكم ـ يعنى وجوب اتمام حج و عمره ـ استناد كرده‌اند؛ چرا كه تداخل حج و عمره، بر خلاف وجوب اتمام هريك از آن دو به محض شروع آن است.

شيخ طوسى در اين باره مى‌گويد:

اعمال و مناسك عمره، داخل در مناسك حج نمى‌شود، بلكه وقتى اعمال عمره به طور كامل به پايان رسيد، مكلف مُحِلّ مى‌شود و هرگاه براى حج محرم شد، بايد اعمال حج تمتع را انجام دهد. اگر قبل از به پايان بردن اعمال عمره، براى حج محرم شود، در حالى كه هنوز محرم به احرام عمره است، اين عمره باطل و حج او تبديل به حج افراد مى‌شود. دليل ما بر اين مدعا، اجماع علماى شيعه و آيه قرآن است كه فرمود: {وَأتمّوا الحجَّ و العُمرَةَ للّه‌ِ } ؛زيرا در اين آيه امر به حج و عمره، با هم است و براى هر كدام مناسك خاصى تشريع شده است. (٣٢)

سخن علامه حلّى در اين باره اين است:

احرام فقط از مُحِلّ(غير محرم) واقع مى‌شود. از اين رو، بر كسى كه براى حج محرم شده، احرام مجدد براى عمره و همچنين داخل كردن حج در

(٣١) كشف الغطاء، ج٤، ص٥٣٦.
(٣٢) الخلاف، ج٢، ص٣٣٢، م ١٤٨.