فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٢٨ - ارث به سبب قرابت يا تعصيب ؟ آیة الله جعفر سبحانى
كه اين حكم در كتاب فرائض حضرت على(ع) مكتوب بوده است.
١. حمّاد بن عثمان روايت كرده است:
سألت أبا الحسن(ع) عن رجل ترك أمه وأخاه، قال: يا شيخ تريد على الكتاب؟ قال: قلت:
نعم. قال: «كان علي(ع) يعطي المال للأقرب فالأقرب» قال: قلت: فالأخ لايرث شيئاً؟ قال: قد اخبرتك انّ علياً(ع) كان يعطي المال الأقرب فالأقرب؛ (٣٥)
از امام كاظم(ع) در باره مردى كه از دنيا رفته و مادر و برادرى بر جاى گذاشته، سؤال كردم كه ارث آنها چگونه است؟ فرمود: اى شيخ، آيا حكم قرآن را مىخواهى ؟ گفتم: آرى. فرمود: على(ع) مال متوفّا را به ترتيب به نزديكترين بستگان او مىداد. گفتم: پس به برادر متوفّا چيزى به ارث نمىرسد؟ فرمود: به تو خبر دادم كه على(ع) مال متوفّا را به ترتيب به نزديكترين بستگان او مىداد.
٢. زراره از امام باقر(ع) در مورد ارث مردى كه مىميرد و از خود يك دختر و يك خواهر پدر و مادرى به جاى گذاشته، مىپرسد. امام در پاسخ مىفرمايد:
المال كلّه للإبنة وليس للأخت من الأب و الأُمّ شيء؛ (٣٦)
همه مال براى دختر متوفّاست و به خواهر پدر و مادرى چيزى نمىرسد.
٣. عبداللّه بن خداش منقرى روايت كرده كه از امام كاظم(ع) در باره ارث مردى پرسيدم كه مىميرد و از خود دختر و برادرى بر جاى مىگذارد، امام(ع) در پاسخ فرمود:
المال للإبنة؛ (٣٧)
مال، از آن دختر است.
(٣٥) وسائل الشيعه، ج١٧، باب ٥ از ابواب ميراث الأبوين، ح١.
(٣٦) همان، ح٦.
(٣٧) همان، ح٣.