٢ ص
٣ ص
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص
٢٠٠ ص
٢٠١ ص
٢٠٢ ص
٢٠٣ ص
٢٠٤ ص
٢٠٥ ص
٢٠٦ ص
٢٠٧ ص
٢٠٨ ص
٢٠٩ ص
٢١٠ ص
٢١١ ص
٢١٢ ص
٢١٣ ص
٢١٤ ص
٢١٥ ص
٢١٦ ص
٢١٧ ص
٢١٨ ص
٢١٩ ص
٢٢٠ ص
٢٢١ ص
٢٢٢ ص
٢٢٣ ص
٢٢٤ ص
٢٢٥ ص
٢٢٦ ص
٢٢٧ ص
٢٢٨ ص
٢٢٩ ص
٢٣٠ ص
٢٣١ ص
٢٣٢ ص
٢٣٣ ص
٢٣٤ ص
٢٣٥ ص
٢٣٦ ص
٢٣٧ ص
٢٣٨ ص
٢٣٩ ص
٢٤٠ ص
٢٤١ ص
٢٤٢ ص
٢٤٣ ص
٢٤٤ ص
٢٤٥ ص
٢٤٦ ص
٢٤٧ ص
٢٤٨ ص
٢٤٩ ص
٢٥٠ ص
٢٥١ ص
٢٥٢ ص
٢٥٣ ص
٢٥٤ ص
٢٥٥ ص
٢٥٦ ص
٢٥٧ ص

فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٥٥ - ولايت الهى و حكومت اسلامى(٢) آیة الله محمد مؤمن قمى

كه خداوند در آن دين را كامل كرد و بر نبى خود، محمد(ص) آيه {اَليوم اَكملت لكم دينكم } را نازل كرد. گفتم: آن عيد چه روزى است؟ فرمود: هنگامى كه يكى از پيامبران بنى اسرائيل مى‌خواست جانشينى و امامت را به وصىّ بعد از خود بسپارد و اين كار را مى‌كرد، آنها آن روز را عيد قرار مى‌دادند. آن عيد، همان روزى است كه رسول خدا(ص)، على(ع) را به خلافت منصوب كردند و آن آيه نازل شد و دين كامل شد و نعمت بر مؤمنين تمام گرديد.

گفتم: آن روز چه روزى از سال است؟ فرمود: روزها جلو و عقب مى‌شوند و چه بسا آن عيد روز شنبه و يا يكشنبه و يا دوشنبه يا در روزهاى ديگر هفته باشد.

گفتم: سزاوار است كه چه اعمالى را در آن روز انجام دهيم؟ فرمود: آن روز، روز عبادت، نماز، شكر خداوند حمد و سپاس الهى و سرور و خوشحالى است. به سبب آن كه خداوند در آن روز بر شما منّت نهاده و ولايت ما را به شما ارزانى كرده است و من بسيار دوست دارم كه شما در آن روز، روزه بگيريد.

سخن امام(ع) كه فرمود: «به سبب آن كه خداوند در آن روز بر شما منت نهاده و ولايت ما را به شما ارزانى كرده است»، دلالت مى‌كند كه آنچه بر رسول خدا(ص) نازل شده است، ولايت همه ائمّه معصومين(ع) بوده و فقط ولايت اميرالمؤمنين(ع) را قصد نكرده است.

اين تعداد از روايات كه مطرح شد همگى بر اين دلالت دارند كه آيه اكمال در شأن ولايت اميرالمؤمنين(ع) است و توسط پيامبر(ص) به أمر خداوند در روز غدير خم به مردم اعلان شده است، بلكه باره ولايت همه ائمه معصومين(ع) است. با تحقيقات بيشتر مى‌توان به احاديث بسيار ديگرى نيز دست يافت.

در اين قسمت مناسب است روايتى را كه در بحارالانوار از كتاب «بشارة المصطفى» از امام صادق(ع) نقل شده است بيان كنيم:

قيل لجعفر بن محمد(ع) ما أراد رسول اللّه‌(ص) بقوله لعليّ(ع) يوم الغدير: «من كنت مولاه فعليّ مولاه اللّهمّ وال من والاه و عاد من عاداه»؟ فاستوى جعفر بن