آن، به جنگ انداختن حيوانات رايج است حتى شبكه هاى مختلف تلويزيونى به ضبط و پخش اين مسابقات پرداخته و به نوعى در ترويج آن نقش دارند. در اين ميان همواره انسان هاى فرهيخته و انجمن هاى مختلف حمايت از حيوانات، سعى در جلوگيرى از اين كار دارند. هر چند توفيق چندانى نيافته اند و اين عمل هنوز منسوخ نشده است اما در قوانين متعالى اسلامى از اين عمل نهى شده و آن را ممنوع ساخته است.

ابن سعيد حلّى به اين موضوع پرداخته و در ضمن نقل حديثى از پيامبر اسلام(ص) آورده است :

«نهى(ص) عن التحريش بين البهائم إلاّ بالكلاب» (١٥٤)؛

پيامبر از به جنگ انداختن ميان حيوانات نهى فرمودند مگر سگهاى شكارى.

به اين مضمون در روايات متعددى اشاره شده است:

أبان بن عثمان عن أبي العباس عن أبي عبداللّه‌(ص)، قال: سألته عن التحريش بين البهائم ، فقال(ع) : كلّه مكروه إلاّ الكلاب ؛ (١٥٥)

ابن عباس مى‌گويد : از امام صادق(ع) درباره به جنگ انداختن حيوانات سؤال كردم. امام در پاسخ فرمود : «اين عمل در همه موارد مكروه است مگر در ميان سگ ها».

عن مسمع، قال: سألت أباعبداللّه‌(ع) عن التحريش بين البهائم فقال : «أكره ذلك، إلاّ الكلاب» (١٥٦)؛

مسمع مى‌گويد : از امام صادق(ع) پيرامون به جنگ انداختن ميان بهائم سؤال كردم، پاسخ فرمود : «اين عمل ناپسند و مكروه است مگر در سگ ها»

علامه مجلسى در بحارالانوار به شرح و توضيح اين روايات پرداخته و مى‌گويد:

مراد از جواز اين عمل در سگ ها، انداختن سگ ها به جان يكديگر نيست، بلكه

(١٥٤) الجامع للشرائع، ص٣٩٧؛ من لا يحضره الفقيه، ج ٤، ص٥.
(١٥٥) الكافي، ج،٦، ص٥٥٣ .
(١٥٦) الكافي، ج،٦، ص٥٥٤