«يكره أن تنخع الذبيحة» هو أن يقطع نخاعها قبل موتها... و قيل: يحرم؛ لصحيحة الحلبي، قال: قال ابو عبداللّه‌(ع) : «لا تنخع الذبيحة حتى تموت فإذا ماتت فانخعها» و الأصل في النهى التحريم و هو الاقوى و اختاره في الدروس نعم لا تحرم الذبيحة على القولين». (١٣٩)

شهيد اوّل(ره) مى‌گويد:

فلج كردن حيوانى كه ذبح مى‌شود مكروه است.

شهيد ثانى در شرح عبارت شهيد مى‌نويسد:

واژه «تنخع» به معناى قطع نخاع و فلج كردن حيوان قبل از مرگ است.

در ادامه مى‌آورد:

عده‌اى قائل به حرمت اين عمل شده‌اند و دليل آن صحيح حلبى از امام صادق(ع) مى‌باشد كه امام مى‌فرمايند: حيوانى را كه ذبح مى‌كنيد قبل از مرك قطع نخاع و فلج نكنيد و پس از مرگش اين كار را انجام دهيد. و اصل در نهى] كه در روايت ذكر شده] حرمت مى‌باشد.

شهيد ثانى پس از نقل اين قول مى‌گويد:

اين نظر اقوى است و شهيد اوّل در كتاب(دروس) قول به حرمت را اختيار كرده است. البته چه قائل به حرمت اين عمل شويم يا كراهت آن، گوشت حيوانى كه قبل از مرگ، اين عمل بر او انجام شده حرام نمى باشد.

١٠. پى كردن حيوان

در جنگ هايى كه در زمان گذشته انجام مى‌شد اسب از وسايل مؤثر و موجب برترى جنگ جو در جنگ‌ها به شمار مى‌رفت. در آن زمان رسمى در ميان دلاوران بود كه در ميدان مبارزه و جنگ تن به تن با طرف مقابل اسب خود را پى مى‌كردند تا به دست دشمن نيفتد ويا به

(١٣٩) الروضة البهيه، ج ٧، ص٢٣٠.