در روايات تحريم در مورد زمان، مكان و تعداد تحريم، تعارض و اضطراب شديدى وجود دارد. اينك جهت آگاهى خواننده از اين اضطراب، رواياتى را كه در اين زمينه وارد شده، ذكر مى‌كنيم:

١. تحريم متعه در جريان جنگ خيبر:مالك، عبدالرّزاق، ابن ابى شيبه، بخارى، مسلم، ترمذى، نسايى و ابن ماجه از على(ع) نقل كرده‌اند كه :

ان رسول اللّه‌(ص) نهى عن متعة النساء يوم خيبر و عن أكل لحوم الحمر إلانسيّة؛ (١٠٤)

رسول خدا(ص) در روز جنگ خيبر از متعه زنان و خوردن گوشت الاغ اهلى نهى‌كرد.

٢. تحريم متعه در سرزمين هوازن: مسلم از اياس بن سلمه از پدرش نقل كرده است:

رسول خدا(ص) در سال «اوطاس» سه شبانه روز متعه را براى ما حلال كرد، آنگاه از انجام آن نهى فرمود. (١٠٥)

پيامبر(ص) در دهه آخر ماه رمضان و چند روز اوّل ماه شوال در مكه ماند، سپس از آنجا به طرف هوازن حركت كرد. بر اين اساس پس از فتح مكه، مدت تحليل و تحريم متعه، سه روز و در سرزمين «اوطاس» بوده است(اوطاس دره‌اى است در سرزمين هوازن) و هيچ تحليل و تحريمى در مكه صورت نگرفته.

٣. تحريم متعه در سرزمين مكه:مسلم از سبره روايت كرده كه به همراه رسول خدا(ص) در جريان فتح مكه حضور داشته و گفته است:

ما در مكه پانزده شبانه روز اقامت كرديم و رسول خدا(ص) به ما اجازه داد تا متعه كنيم. من و مردى از قوم خود از خانه خارج شديم. من از او زيباتر بودم و

(١٠٤) الدرّ المنثور، ج٢، ص٤٨٦.
(١٠٥) صحيح مسلم، ج٤، ص١٣١، باب «نكاح المتعه» .