فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ١١٢ - ازدواج موقت در كتاب و سنّت آیة الله جعفر سبحانى

{والمطلقات يتربصن بانفسهن ثلاثة قرؤ. }

واللاّئي يئسن من المحيض من نسائكم إن ارتبتم فعدّتهنّ ثلاثة اشهر؛ (٩٦)

اى پيامبر! هرگاه زنان را طلاق دهيد، به وقت عدّه آنها را طلاق دهيد.

و زنهايى كه طلاق داده شدند تا سه پاكى، از شوهر كردن خوددارى كنند.

و از زنان شما آنان كه از حيض نوميدند اگر باز شك داريد عدّه آنان سه ماه است.

كسى كه به «حبر الأمّة» مشهور است و شاگرد امام على(ع) بوده، به كتاب خدا و سنت رسولش آشناتر از آن بوده است كه بگويد اين آيات حكمى را كه كتاب خداوند تشريع نموده، نسخ كرده است. علاوه بر اين، زن متعه‌اى هم از جمله كسانى است كه عدّه نگه داشتن بر او واجب است.

٦. على بن ابى طالب(ع)

مسلم از يحيى بن يحيى با سندى كه تا عبداللّه‌ و حسن، دو پسر محمد بن على(حنفيه) متصل است، از پدرشان، از على بن ابى طالب روايت كرده است:

رسول خدا(ص) در روز جنگ خيبر از متعه زنان و خوردن گوشت الاغ اهلى نهى كرده است. (٩٧)

مسلم به همين سند از على(ع) نقل مى‌كند كه از ابن عباس شنيده كه در متعه زنان، نرمى نشان مى‌داد، بنابر اين به او مى‌فرمايد:

مهلاً يا بن عباس فإنّ رسول اللّه‌ نهى عنها يوم خيبر و عن لحوم الحمر إلانسيّة؛ (٩٨)

ابن ابن عباس تأمّل كن! ؛ زيرا رسول خدا(ص) در روز جنگ خيبر از اين كار و همچنين خوردن گوشت الاغ اهلى، نهى كرده است.

اين دو حديث، دروغى است كه بر على(ع) بسته شده است. چگونه ممكن است