فقه اهل بیت علیهم السلام - فارسی - موسسه دائرة المعارف فقه اسلامی - الصفحة ٨٥ - ازدواج موقت در كتاب و سنّت آیة الله جعفر سبحانى

كرديم، اينك روايت جابر كه از صحيح مسلم نقل شده است:

مسلم در صحيحش از ابو نضره روايت كرده است:

كان ابن عباس يأمر بالمتعة و كان ابن الزبير ينهى عنها، قال: فذكرت ذلك لجابر بن عبداللّه‌، فقال: على يدي دارالحديث تمتعنا مع رسول اللّه‌(ص) فلّّا قام عمر، قال: إنّ اللّه‌ كان يحلّ لرسوله ماشاء بما شاء و ان القرآن قد نزل منازله، فأتمّوالحجّ و العمرة للّه‌ كما أمركم اللّه‌ و أبتّوا نكاح هذه النساء فلئن أوتى برجل نكح امرأة إلى أجل إلاّ رجمته بالحجارة؛

ابن عباس متعه را حلال مى‌دانست و ابن زبير از آن نهى مى‌كرد. نزد جابر بن عبداللّه‌ رفتم و مسأله را جويا شدم. جابر گفت: جريان حديث به دست من است. ما، در عهد رسول خدا(ص)، متعه مى‌كرديم. اما چون وقت خلافت عمر فرارسيد، عمر گفت: خداوند آنچه را خواست بر رسولش حلال كرد و قرآن نيز جاى خود را دارد. حج و عمره را آن گونه كه خدا دستور داده است انجام دهيد و ازدواج با اين زنان را قطعى كنيد. اگر مردى را نزد من بياورند كه زنى را ازدواج موقت كرده باشد، او را سنگسار مى‌كنم. (٤٦)

عمر با تمسك به آيه شريفه : {فأتمّوا الحجّ و العمرة للّه‌ } ، خارج شدن از احرام را بين عمره و حج، نهى و در نتيجه حج تمتع را انكار كرد و با اين سخن كه: «ازدواج با اين زنان را قطعى كنيد»، ازدواج موقت را محكوم و منع كرد، اما اينكه عمر اولين كسى بود كه دست به چنين كارى زد، چيزى است كه به زودى به طور مفصل از آن سخن خواهيم گفت.

٤. متعه در سنت پيامبر(ص)

دلالت قرآن را بر حلّيت متعه و استمرار آن تا به امروز، بيان كرديم. اينك وقت آن رسيده كه در اين زمينه در پرتو سنت نبوى به بحث بنشينيم كه البته بخشى از آنها را هنگام