ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٥٧ - از مختصات ايمان است كه انسان نفس امّاره ( خود طبيعى ) را همواره مورد احتياط قرار دهد و از آن برحذر باشد

عبارتست از جهل از حكمت وجود آدمى در اين دنيا .
٧ - آنچه را كه مى خواهيد با راهنماييهاى قرآن از خدا مسئلت نماييد و با محبت به قرآن ، رو به خدا كنيد و آن را وسيلهء مسئلت از خلق ننماييد . به وسيلهء قرآن و فهم آيات آن ، همهء مسائل زندگى دنيوى و حيات اخروى خود را از خدا سؤال كنيد و پاسخ خود را از اين كتاب الهى دريافت نماييد . با توجه به معانى آيات قرآنى است كه انسان آگاه ، مسائل حقيقى خود و پاسخ آنها را از خداوند سبحان در مى يابد .
٨ - عمل به قرآن است كه سعادت انسان در اين دنيا و رستگارى او را در ابديت تضمين مى نمايد . اينست معناى شفاعت قرآن در دنيا و در روز قيامت و ابديت . همچنين اگر قرآن در آخرت بدى كسى را گويد ، يعنى زندگانيش در دنيا مطابق قرآن نباشد و قرآن آن را مردود شمارد ، گواهى قرآن بر عليه او مورد تصديق قرار مى گيرد .
٩ - به وسيلهء قرآن براى پروردگارتان استدلال كنيد . از دو جهت بسيار مهم قرآن مى تواند دليل براى خدا باشد : يكى - از جهت عظمت معانى و نهايى بودن همهء مطالب آن ، زيرا همهء ما مى دانيم كه هر مطلبى كه در قرآن آمده است ، در بارهء آن مطلب ، فوق آن را كه در قرآن آمده است از هيچ متفكر و مكتبى نمى توان سراغ گرفت . دوم - بشريت بايد از آيات قرآنى ، همهء مشيت و ارادهء تكوينى و تشريعى او را به كمك فطرت پاك و عقل سليم درك كند .
١٠ - همهء كشتكاران اقوام و ملل در بارهء كشت و برداشت محصول آن ، در روز قيامت مورد بازخواست قرار خواهند گرفت ، مگر كشتكارانى كه بذرهاى حقايق قرآنى را در دل كاشته و به وسيلهء معانى قرآن آن را آبيارى نموده‌اند و شخصيت خود را شايستهء لقاء اللَّه در ايام اللَّه و ابديت ساختند .
١١ - از قرآن براى نفوس خود نصيحت و اندرز بطلبيد و آرا و نظريات خود را به قرآن عرضه كنيد [ و اگر ناسازگارى احساس كرديد ] آراى خود را متهم بسازيد و در برابر