ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠٢ - ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و هشتم

تفسير عمومى خطبهء صد و هفتاد و هشتم
تفسير عمومى خطبهء صد و هفتاد و هشتم ٤ - لا يشغله شأن ( او خداونديست كه هيچ كارى و هيچ امرى او را از چيز ديگر باز نمى دارد . ) هيچ چيزى او را از چيز ديگر مشغول نمى كند .

هيچ چيزى او را از چيز ديگر مشغول نمى كند .
خداوند سبحان آن نوع موجود نيست كه اگر چيزى از اشياء عالم هستى ، او را به خود مشغول بدارد ، او از اشياء ديگر غافل بماند . اشتغال كه مانع از توجه به ديگرى مى باشد ، اشتغالات مربوط به ادراكات و انديشه و حواس محدود است كه در آن موقع كه به يك موضوع خاص توجه كرده و در حال ارتباط با آن است ، نمى تواند به موضوعى ديگر توجه كند و با آن ارتباط برقرار نمايد . اگر بخواهيم با يك مثال ناقص اين حقيقت را توضيح بدهيم ، جان آدمى را در نظر مى گيريم كه در حال توجه به يك انگشت ، مى تواند ديگر اعضاء را هم درك كند و در حال اشتغال به يك عضو ، ورود عامل تأثير كننده در عضو يا اعضاى ديگر را هم دريافت نمايد . همچنين مى توانيم « من آدمى » را هم در مديريت تمامى استعدادها و فعاليتها و نيروهاى درونى و اعضاى مادى وجود آدمى در نظر بگيريم . مى بينيم توجه « من » به مديريت يك جزء از اجزاء