ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ٢٠١ - ترجمهء خطبهء صد و هفتاد و هشتم

مى دهم به اين كه محمد ( ص ) بنده خدا و رسول برگزيده او از ميان همهء خلايق و انتخاب شده براى شرح حقايق دين او ٩ و مخصوص به تشريفات كرامت او و منتخب براى ابلاغ عظمتهاى رسالات اوست . ١٠ علايم هدايت به وسيله او روشن گشته و سياهىهاى گمراهى به وسيله او آشكار شده است . ١١ اى مردم ، اين دنيا آرزو كننده خود را و كسى را كه در آن بيارامد مى فريبد . و كسى را كه در بارهء تحصيل آن به رقابت برخاسته است ، او را عزيز نمى دارد تا در بارهء او رقابت بورزد . دنيا بر آن كسى كه در بارهء آن پيروز شده است ، غلبه مى نمايد . ١٢ سوگند به خدا ، هيچ قومى داراى فراوانى نعمت و طراوت عيش نبوده كه خداوند آن را از دست آن قوم بگيرد مگر به وسيله گناهانى كه مرتكب گشتند . ١٣ زيرا خداوند سبحان ، هيچ ستمى بر بندگان روا نمى دارد . ١٤ اگر مردم در آن هنگام كه سختىها بر آنان فرود مى آيد و نعمتها از آنان زايل مى گردد ، به پروردگارشان با نيت راستين و اشتياق شديدى از دلهايشان بنالند و التماس كنند ، خداوند متعال هر آنچه را كه از آنان گريزان شده است به آنان برمى گرداند و هر فاسدى را كه به آنان روى آورده است اصلاح مى نمايد ١٥ و من براى شما از آن مى ترسم كه در جاهليت غوطه ور شويد . ١٦ در گذشته مسائلى پيش آمد كه تمايل خود را به آنها نشان داديد . شما در نتيجه آن تمايل نزد من پسنديده نبوديد . ١٧ و اگر وضع شايسته شما براى شما برگردد ، قطعا شما از سعادتمندان خواهيد بود . ١٨ و بر من تكليفى جز كوشش نيست ١٩ و اگر بخواهم بگويم ، مى گويم : كه خدا آنچه را كه گذشته عفو فرموده است . ٢٠