ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٠٧ - ٣ شناخت عامل الهى بروز زمينهء سعادت در مسير حيات معقول كه پيامبر اعظم اسلام بود و آشنائى با اين رسول ربانى با توصيفات امير المؤمنين على عليه السلام

صميميت هر گونه تلاش و فداكارى را در تفهيم و گسترش عوامل سعادت و حيات معقول انجام بدهند ) غير از جامعه ايست كه بدون تعليم و تربيت و تفهيم و گسترش عوامل مزبور به زندگى خود ادامه بدهد . ما نخست توضيحات امير المؤمنين عليه السلام ، آن را راستگو و رستگار مرد شمارهء ٢ اسلام را در بارهء رسول خدا صلى اللَّه عليه و آله و سلم كه پر محتواترين و عاليترين تعليم و تربيت الهى را در جامعهء آن روز بشرى انجام داده است ، مطرح مى نمائيم ، سپس مطالب مربوطه را مطرح مى كنيم .
يك - « پس پيروى كن از پيامبرت كه پاك و پاكيزه ترين مخلوقات است [ درود خدا بر او و اولاد او باد ] ، زيرا تنها او است شايستهء پيروى براى كسى كه در اين دنيا بخواهد از كسى يا مقامى تبعيت نمايد ، و او است بهترين منسوب اگر كسى بخواهد كه خود را به كسى نسبت بدهد . محبوبترين بندگان در نزد خداوند سبحان كسى است كه از پيامبر او تبعيت نمايد و دنبال او را بگيرد .
آن رسول گرامى كه از خوردنىهاى دنيا مقدارى برخوردار شد كه اشباع كننده نبود ، و هرگز با ديدهء علاقه و التفات در آن ننگريست . آن حضرت از حيث پهلوها لاغرترين مردم دنيا و شكم تهىترين آنان بود . همهء دنيا به او عرضه شد ، او از قبول آن امتناع ورزيد و چون دانست آنچه را كه خدا آن را دشمن مى دارد ، او نيز از آن مبغوض خدا اجتناب كرد و همين كه دانست خداوند چيزى را تحقير فرموده آن حضرت نيز آن را حقير شمرد . و اگر نبود در ما مگر آن كه دوست بداريم آنچه را كه خدا و رسولش آن را دشمن مى دارد و اگر نبود در ما مگر آنكه بزرگ بشماريم چيزى را كه خداوند آنرا كوچك شمرده است ، قطعا براى اظهار مخالفت با خدا و خصومت با او كفايت مى كرد .
آن برگزيدهء محبوب خداوندى روى زمين غذا مى خورد و مانند بندگان خاضعانه مى نشست و كفش خود را با دست خويش پينه و لباسش را با دست خود وصله مى زد و