ترجمه و تفسير نهج البلاغه - علامه جعفری - الصفحة ١٨٩ - با سپرى شدن ساليان عمر ، كاخهاى سر به فلك افراشته تبديل به تلّ خاك و خانهها مبدل به گور مى گردد و اموال از آن وارثان و زنها از آن ديگران مى شود

١٩ ، ٢٧ - أما رأيتم الَّذين يأملون بعيدا و يبنون مشيدا و يجمعون كثيرا كيف أصحبت بيوتهم قبورا ، و ما جمعوا يورا ، و صارت أموالهم للوارثين ، و أزواجهم لقوم آخرين ، لا فى حسنة يزيدون ، و لا من سيّئة يستعتبون ( آيا نديد كسانى را كه آرزوهاى دور و دراز بر سر داشتند و كاخهاى محكم مى ساختند و اموال فراوان جمع مى كردند ، چگونه خانه‌هاى آنان مبدل به گورها گشت و اندوخته هايشان نابود شد ، اموالشان به وارثانشان منتقل و زنهايشان را مردانى ديگر گرفتند . آنان نه بر كارهاى [ يا پاداش ] نيكو افزودند و نه از خطا و معصيت معذرت خواستند . ) با سپرى شدن ساليان عمر ، كاخهاى سر به فلك افراشته تبديل به تلّ خاك و خانه‌ها مبدل به گور مى گردد و اموال از آن وارثان و زنها از آن ديگران مى شود .
با اين كه در مجلد دهم ابيات معروف خاقانى را در بارهء ايوان كسرى در مدائن از ص ٣٨ تا ص ٤٢ آورده‌ايم ، و كسانى كه آن مجلد را داشته باشند ، مى توانند مراجعه كنند و براى كسانى كه آن مجلد را ندارند چند بيت ذيل را بعنوان نمونه مى آوريم . و بنظر مى رسد اين ابيات خاقانى همان گونه كه از دل او برآمده ، در طول چند قرن در دل همهء هشياران در ميان نشسته است :
< شعر > هان اى دل عبرت از ديده نظر كن هان ايوان مدائن را آيينهء عبرت دان يك ره ز ره دجله منزل به مدائن كن وز ديده دوم دجله بر خاك مدائن ران خود دجله چنان گريد صد دجلهء خون گويى كز گرمى خونابش آتش چكد از مژگان < / شعر >