مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٥٥ - اشعاری از جناب خواجه حافظ شیرازی در مدح حضرت ولیّ عصر علیهالسّلام

یا رب این نو گل خندان که سپردی به منش

می‌سپارم به تو از چشم حسود چمنش

گرچه از کوی وفا گشت به صد مرحله دور

دور باد آفت دور فلک از جان و تنش

گر به ‌سر منزل سَلمی رسی ای باد صبا

چشم دارم که سلامی برسانی ز منش

به ادب نافه گشایی کن از آن زلف سیاه

جای دل‌های عزیزست بهم بر مزنش

گو دلم حقّ وفا با خط و خالت دارد

محترم دار در آن طرّۀ عنبر شکنش

در مقامی که به‌ یاد لب او مِیْ نوشند

سِفله آن مست که باشد خبر از خویشتنش

عِرض و مال از در میخانه نشاید اندوخت

هر که این آب خورد رخت به دریا فکنش

هر که ترسد ز ملال انده عشقش نه حلال

سرِ ما و قدمش یا لب ما و دهنش

شعر حافظ همه بیت الغزل معرفت است

آفرین بر نَفَس دلکش و لطف سخنش