مطلع انوار - حسینی طهرانی، سیّد محمّد حسین - الصفحة ٤٤٣ - خلاص&#١٧٢٨ گفتار آقای حلبی دامت إفاداته، راجع به امام زمان ارواحنا فداه

شاگردان آنها عجیب بودند: هِشامبن حَکَم یکی از شاگردان مکتب حضرت صادق [علیه السّلام] است. هارون یک مناظره و سخنرانی او را از پس پرده شنید و گفت: زبان این مرد بر علیه من از صد هزار شمشیر برنده زیان‌آورتر است.

حضرت علیبن موسی الرّضا علیهماالسّلام در مسجد رسول خدا [صلّی الله علیه و آله و سلّم] می‌نشست و چنان مناظره می‌نمود که هرکس را مبهوت می‌ساخت و می‌فرمود: ”از هر مقوله که می‌خواهید از من بپرسید.“

به آن حضرت می‌گفتند: ”سَیفُ هارون یَقطُرُ دَمًا.“

حضرت می‌فرمود:

همان‌طور که جدّم رسول خدا [صلّی الله علیه و آله و سلّم] می‌فرمود: اگر ابوجهل بتواند یک مو از بدن من کم کند من رسول خدا نیستم، من می‌گویم: اگر هارون بتواند یک مو از بدن من کم کند من وصیّ رسول خدا نیستم.

لذا در صَلَوات بر آن حضرت خواجه نصیرالدّین طوسی می‌فرماید:

والحُجَج الرَّضویة.

حضرت جواد الأئمّه علیه السّلام در یک نشست (یعنی در یک دوره، نه در یک جلسه) سی هزار مسأله را پاسخ گفت. حضرت هادی علیه السّلام همین‌طور بود.

از حضرت عسکری علیه السّلام یک روایت در باب توحید وارد است که مکتوب به خطّ خود آن حضرت هم بوده است، در آن یک اقیانوس از علم مندرج و مندمج است.

قرآن باید علمش در خزانه‌ای در افراد بشر باشد، و باید محفوظ باشد تا روز قیامت.

ما دو قسم معلّم داریم: معلّم نظری و معلّم عملی. گرچه تعلیم نظری حائز اهمّیت است و شاعر در این باب گوید: